Resimler Sadece üyeler içindir!

Posof İlçesi eski çağ tarihinde ,Yukarı Kür Boyları ile anılan Kars’ın Çıldır, Ardahan ve Hanak, Artvin’in merkez dahil Ardanuç Şavşat ve Borçka İlçeleri’ni de içine alan Kür ve Çoruh havalisindeki bir yerleşimin adıdır.İlçe 2700 yıl öncesi bir Türklük bölgesidir. Milattan önce 680 yıllarında Kafkasların kuzeyinden gelen atlı göçebe İskit Türkleri Urartular’dan bu havaliyi alarak 500 yıl hüküm sürmüşlerdir. Daha sonra Horasan havalisinden gelen Arsak Türkleri, M.Ö.150- M.S.430 yılları arasında bu bölgede yaşamışlardır. Arsak Türkler’inden sonra Peçenek ve Oğuzlar’ın da bölgede yaşadıkları bilinmektedir. Yukarıda sayılan bölgelerle birlikte, Posof’un da bir müddet Sasani Devleti toprakları içinde kaldığı,bir ara Doğu Roma Devleti ve daha sonra Gürcü Bagratlılar’ın egemenliğine geçtiği,Abbasiler’in bölgeye hakim oldukları,Selçuklu Sultanı Alpaslan’ın 1064 tarihinde Ani’yi almasından sonra komutanlarından Danışmentli Ahmet komutasındaki Selçuklu ordusu Şavşat üzerinden Posof ilçemiz’e bağlı Kol köyü yakınlarındaki Kol Kalesini kuşatır.Burada yapılan savaşı Selçuklular’ın kazanması üzerine bölge Selçuklu egemenliğine girer.Selçuklular’ın burada uzun müddet tutunamamaları üzerine bölge İlhanlı hakimiyetine dahil olur.İlhanlılar zamanında Ortadoks Kıpçaklar bu bölgenin yarı bağımsız hakimi olurlar ve kurdukları beylik Adadolu’nun en uzun ömürlü Türk beyliği olur. Gürcü Bagratlılar içinde önemli nüfusa sahip olan Kıpçak Türkleri ile Gürcüler arasında gizli gizli düşmanlıklar devam ettiğinden 1578 Osmanlı- İran savaşını fırsat bilen Ahıska Atabeği Manuçahr Bey Çıldır’a giderek Osmanlı komutanı Lala Mustafa Paşa’ya bağlılığını bildirir ve Müslüman olur. Lala Mustafa Paşa’nın emri ile Ardahan Sancak Beyi Abdurahman Bey kuvvetleriyle Ulgar Dağı’nı aşarak 1578 yılında Ahıska ve Posof havalisini Osmanlı topraklarına katar.Çıldır Eyaleti’nin kurulması üzere Posof da sancak beyliği olur.1828 Osmanlı – Rus Savaşı’nı Ruslar’ın kazanması sonucu bölge Ruslar’ın hakimiyeti altına girer. Birkaç kez Osmanlılarla Ruslar arasında el değiştiren Posof 1878 Osmanlı –Rus Savaşlar’ı sonucu tekrar Rus hakimiyetine girer. Bu durum 1917 Rus İhtilali’ne kadar devam eder. Günümüzde Türkiye Cumhuriyeti ile Gürcistan Cumhuriyeti arasındaki devlet sınırı 14 Eylül 1829 yılındaki Tahditi – Hudut Komisyonu arasında çizilen sınırdır. 1917 İhtilali’nde Ruslar’ın bölgeden çekilmesi sonucu Ahıska ve Posof Gürcüler tarafından işgal edilir ve Posof’taki Bnb.Eminbey bucağına bağlı köyler Gürcüler tarafından yakılır ve yağmalanır. Gürcüler’in topraklarımızı işgalini içine sindiremeyen Posoflular milis birlikleri şeklinde teşkilatlanarak düşmanla savaşmaya başlarlar. Batı Anadolu’nun Yunan işgalinden temizlenmesi sonucu Türk Devleti’nin Doğu meselesi ile de yakından ilgilenme fırsatı bulması üzerine Ankara’daki TBMM Hükümeti Gürcü Hükümeti’ne sert bir nota vererek 24 saat içerisinde Gürcü birliklerinin bölgeden çekilmemesi halinde bölgenin milli kuvvetlerce işgal edileceğini bildirir. Telaşa kapılan Gürcüler hemen bölgeyi boşaltırlar, 23 Şubat 1921 Posof’un düşman işgalinden kurtarılmasında Halit Paşa’nın büyük katkıları olmuştur..Ayrıca başta Petobanlı (Kalkankaya) Altun Hoca başta olmak üzere bir çok Posoflu canla başla mücadele etmiştir. Posof’un düşman işgalinden kurtuluş günü olan 2 Mart(23 Şubat daha sonra 2 Mart olarak değiştirilmiştir.)bayram olarak kutlanır.

İDARİ YAPI : Posof , 2500 yıllık geçmişi olan eski yerleşim birimlerinden birisidir.Cumhuriyetin ilanı ile birlikte 1923’te ilçe teşkilatı kurularak Kars İli’ne bağlanmıştır.1992 yılında Ardahan’ın il yapılması ile Ardahan’a bağlanan Posof’un- biri nahiye merkezi olmak üzere- 49 köyü vardır.Ardahan İli’ne 75 km. uzaklıkta olup Türkgözü köyündeki sınır kapısına 15 km.’lik asfalt yolla bağlıdır.Köy yolları toplam uzunluğu yaklaşık 260 km.olup Posof’u Ardahan’a ve Posof’u Türkgözü Sınır Kapısı’na bağlayan yol güzergahındaki köyler hariç diğer köy yolları stabilize kaplamadır.

Resimler Sadece üyeler içindir!

Posof, aslında bugün Posof çayı dediğimiz suyun adıdır. Posof Çayının İlçe topraklarının batı yaylarından çıkıp doğuya doğru akarken oluşturduğu vadinin adı da Poshov/ Poshof’tur. Dolayısıyla Posof, bir yerleşim biriminin değil, bir bölgenin adıdır. Bu bölge yukarı Kür boyları ile anılan Kars’ın Çıldır, Ardahan ve Hanak, Artvin’in merkez dâhil Ardanuç, Şavşat ve Borçka ilçelerini içine alan bölgedir

                  Posof’un tarih çizgileri çok eskidir. Tarihçilere göre Hurri, Urartu ve Sakalara uzanan bu eski tarihin çizgileri çok net değildir. Makedonları ünlü kralı İskender M.Ö. IV. Yüzyıl sonlarında doğu seferine çıktığı zaman Kafkasya’da ona karşı çıkan kuvvetli bir Türk varlığının olduğu bilinmektedir. Bu Türkler Kafkasların kuzeyinden güneye göçeden ilk Kıpçaklar ile Bun-Türk olarak bilinen Türklerdir. Bun-Türk yerli Türk anlamına gelmektedir.

                   Milattan önce 680 yıllarında Kafkasların kuzeyinden gelen atlı göçebe İskit Türkleri Urartulardan havaliyi alarak 500 yıl hüküm sürmüşlerdir. Daha sonra Horasan havalisinden gelen Arsak Türkleri M.Ö. 150 - M.S. 430 yılları arasında yaşamışlardır. Arsak Türklerinden sonra bölgede Peçenek ve Oğuzların yaşadığı bilinmektedir.

İslam Çağı

             610 yılından itibaren Hz. Osman zamanında bölgede Müslüman Arapları görüyoruz. Bu tarih, Kafkaslarda İslam dininin tebliğ faaliyetinin de başlangıcıdır. Müslüman Araplar 646 yılında Çıldır, Ardahan, Posof, Ahıska, Artvin ve Acarayı itaatleri altına aldılar. 

           650’li yıllardan itibaren bölgede Hazar-Arap mücadeleleri başladı. Bölge bu iki kuvvet arasında zaman zaman el değiştirdi.

           700’lü yıllardan sonra Posof’unda içinde bulunduğu geniş coğrafya’da Gürcü Bağratlı ailesinin hakimiyeti başlar. Bagratlı ailesinden Asut bey ve onun nesli 1801 yılına kadar Bağratlılar adıyla 1000 yıl Gürcistan tahtında kalarak bir dünya rekorunun sahibi olmuştur.

             IX. yüzyılda Posof bölgesinin merkezi Kol Kalesiydi. Tarih kaynaklarından bu kalenin birçok kralın taht yeri olduğu anlaşılmaktadır. 1021 yılından itibaren bölgede Bizans hâkimiyeti başlamıştır.

 Selçuklular Devri

            Horasan’da Gazneli’leri yıkan Selçuklular, 1040 yılında kazandıkları Dandanakan Zaferi’yle İran’ı fethettiler. 1064 yılında, Birinci Bati Seferi’ne çıkan Selçuklu Sultani Alparslan, Bagratlı/Gürcü ülkesi üzerine yürüdü ve Aras nehri boylarını ele geçirdi. Gürcü Kralını vergiye bağladı.

               Alparslan, 1068 yılında çıktığı İkinci Bati Seferi’nde, Bizans’ın kışkırtmalarıyla barışı bozan IV. Bagrat’in ülkesine yöneldi. Arap Caferogulları elinde bulunan Tiflis şehrini aldı. Alparslan, bu seferinde Kars, Ardahan ve Hanak’ı fethetti. Bagrat’ın barış isteğini kabul ederek Rey şehrine döndü.

              Danişmentli Ahmet komutasındaki Selçuklu ordusu Şavşat üzerinden Arsiyan Dağını aşarak halen mevcut Kol köyündeki kaleyi kuşatarak Bizans ve Gürcü Bagratlı birleşik ordusunu yener ve yöre 1080 tarihinde Selçuklulara bağlanır. Gürcü kaynakları bu zaferi Didi Türk-Oba (Büyük Türk Bayramı) olarak kaydeder.

            Bu tarihten itibaren 1124 yılına kadar 44 yıl Selçuklu hakimiyetinde kalan bölgede, Oğuz/Türkmen yerleşmesiyle İslâm dini de yayılmaya başladı.
II. yüzyılda Altay’da yeni bir isim ortaya çıkmıştı: Kıpçak. Bozkıra göç edenlere Kıpçak diyorlardı. Yeri dar gelen anlamına gelen bu kelime, birçok kolları bulunan büyük bir Türk kavminin adıdır

             Kıpçaklara Ruslar, Polovtsi; Almanlar, Falb; Ermeniler Hardes diyorlardı. Bu üç milletin Kıpçaklar için kullanmış oldukları isimlerin ortak anlamı, sarışın demekti. Karadeniz’in kuzeyinde ve Kafkaslara yakın bölgelerde yasayan Kıpçaklar, gerçekten sarışın ve beden yapısı bakımından da çok yakışıklı kimselerdi.

             Düzenli bir ordusu bulunmayan Bagratli Krallığı, ülkeyi dış tehditlere bilhassa Selçuklu akınlarına karşı savunmakta çaresiz kalıyordu. Bu sebeple Kral David, 1118 yılında Kıpçakları, Güney Kafkasya’ya davet etti. Kıpçakların Hıristiyan olanları, Gürcü Kralının davetiyle Daryal yoluyla Güney Kafkasya’ya geçerken, Müslüman olanları da, Selçuklulara katılmak üzere Derbend yoluyla güneye doğru indiler.

              Kraliçe Tamar zamanında (1184–1213) Gürcistan’da Kıpçakların sayısı ve nüfuzu hayli arttı

              1256’da Horasan, Iran ve Irak’ı ele geçiren Hülagü, bu ülkelerin hâkimi oldu. Başkenti Tebriz şehri olan bu devlet, İlhanlı Devleti adıyla 1336 yılına kadar ayakta kalmıştır.

            Kıpçak-Türk unsurunun Ahıska-Posof Bölgesinde kökleşmesi konusunda İlhanlı Devleti’nin önemli rolü vardır. Zira buradaki Kıpçak Atabeklerinin Tiflis’e baş kaldırarak bir hükümet seklinde ortaya çıkmaları, İlhanlı Hükümdarı Abaka Han sayesinde olmuştur.

             Gürcü tarihlerinde Cakeli adıyla anılan ünlü Cak Ailesi, bugün Posof’un Caksu köyünde kalıntısı bulunan Cak Kalesinde ilbeyi olarak oturmaktaydılar. Gürcü Kilisesine bağlı Ortodoks-Hıristiyan olan bu aileye mensup beyler, Gürcistan devlet yönetiminde önemli nüfuza sahiptiler. Bu aileden bilinen şahısların en eskisi olan Boço Beg, Kraliçe Tamar çağında (1184–1213) Ardahan ve Ahıska bölgesinin hâkimiydi.

Gürcistan hâkimiyetinde yasamaktan bıkan Kıpçak Türkleri, 1268 yılında Sargis Beyi Tiflis’e göndererek Gürcistan’dan ayrılma isteklerini bildirdiler. İlhanlı Hükümdarı Abaka Han da, Sargis Beyin isteğini olumlu buldu ve faaliyetini destekledi. Böylece 1268 yılında Ahıska’da Tiflis’ten bağımsız bir Kıpçak Atabek Hükümeti kuruldu. Doğrudan doğruya İlhanlı hükümdarına bağlı bu hükümetin sınırları, Azgur Boğazı’ndan başlayarak Ahiska, Posof, Ardahan, Çildir, Kars, Tortum, İspir, Acara ve Artvin’i içine alıyordu. Abaka Han zamanında, Ahiska Bölgesinde tarih sahnesine çıkan bu Kıpçakların İslâmlaşması da başlamış oldu.

             Kıpçaklar, Oğuzlardan çok sonra, ancak XII. yüzyılın sonlarından itibaren İslâm dinine girmeye başladılar. Bu tarihlere kadar Şaman yahut Hristiyandılar. Gürcistan’a gelen Kıpçak kolunun Müslüman olması, 1578 yılında vuku bulan Osmanlı fethiyle başlamıştır.

Osmanlı Dönemi

            1578 yılında Osmanlı’nın Şark Seferleri başladı. Kıbrıs Fatihi Lala Mustafa Pasa, Padişah tarafından serdar tayin edildi. 2 Temmuzda Erzurum’a gelen orduya, diğer Beylerbeyileri de askeriyle katıldılar. Büyük bir orduyla Erzurum’dan kalkan Serdar Lala Mustafa Pasa, Oltu üzerinden 5 Ağustosta Ardahan’a geldi.

             Osmanlı ordusu Ardahan’dan kalkıp Çıldır üzerinden Tiflis’e doğru yürürken, Safevî ordusuyla karsılaştı. Burada yapılan meydan savaşı, 9 Ağustos 1578 günü Osmanlı ordusunun zaferiyle sonuçlandı. Ardahan Sancakbeyi Abdurrahman Beyle Bayburt Alaybeyi Bekir Bey de kendi askeriyle 8 Ağustosta Ulgar Dağı’nı aşarak Posof’a geldi. Posof Bölgesinin merkezi Mére Kalesiydi. Mére ve Vale, savaşsız olarak zapt edilerek buralara asker yerleştirildi. 9 Ağustos günü de Ahıska, Tümük, Hirtiz ve Ahilkelek kaleleri işgal edildi. Böylece Atabek ülkesinin son toprakları da o gün Osmanlı Devleti’ne katılmış oldu.

             Ahiska Atabeki Manuçahr Bey, ordusuyla Serdarın konağına gelip itaatini arz etti. Kendisine Azgur Sancağı verildi. Manuçahr Bey, İstanbul’a gidip Divanda Müslüman olarak sünnet edildi. Sonra da, Atabekoğlu Mustafa Pasa unvanıyla Ahiska/Çildir Beylerbeyi oldu. Kardeşi V. Gorgora’ya da Oltu Sancağı verildi.

             Lala Mustafa Paşa 1578 yılı Ağustos ayında Ahıska merkez olmak üzere Çıldır eyaletini kurar, Posof’ta sancak beyliği olur.

Rusların Kafkasya’ya gelişi ve Türk-Rus Mücadelesi

            Ruslar, Timur’un Altınordu Devleti’ni yıkmasıyla tarih sahnesinde yer almaya başladılar. Rusya, kendisini Bizans’ın varisi olarak görmekteydi. Bu sebepledir ki, Rus devletinin kurulusu (MS. 862) üzerinden yarım asır bile geçmeden, Çargrad (Çar Şehri yahut Şehirlerin Şahı) dedikleri İstanbul üzerine seferlere başlamışlardır.

             Rusların Kafkaslara ayak basmaları ve yerleşmelerinde Gürcülerin büyük rolü vardır. Bazı Gürcü beyleri, 1658 yılında, Osmanlı ve İran’a karşı Moskova’dan yardim talebinde bulunmuşlardı. 1801 yılında Gürcistan Rusya’ya ilhak edildi. Böylece Ruslar, artık Kafkasya’da ayaklarını sağlam yere basmış oluyorlardı.

             26 Nisan 1828 tarihinde Purut ırmağını geçen Ruslar, Rumeli, Kafkas ve Anadolu olmak üzeri üç koldan taarruz ettiler. İleri harekâta devam eden Rus kuvvetleri, Ahiska şehrini kuşattılar. Büyük ateş, katliam ve yangınla, 28 Ağustos 1828 günü şehir ele geçirildi.

             1828 Savaşında Ahiska, Ruslara bırakıldı. Böylece 250 yıllık Osmanlı Eyalet başşehri Ahiska, elden çıktı. Posof, Edirne Antlaşması’yla çizilen sınırla anavatan sınırı içinde kaldı. Günümüzde Posof’tan geçen Türkiye-Gürcistan devlet sınırı, 1830 yazındaki Tahdid-i Hudud Komisyonu tarafından kesilmiştir.

            Çildir Eyaleti’nin başkenti Ahiska, Rusya’ya bırakılınca, Eyalet merkezi, Oltu’ya taşındı. Tanzimat’tan sonra eyaletler kaldırılıp vilâyetler kurulunca, Oltu merkezli Çildir Sancağı teşkil edildi. Çildir/Oltu Sancağı, Ardahan ve Ardanuç kazalarıyla birlikte Erzurum Vilâyetine bağlandı. Bu dönemde Posof, Ardahan kazasının bir nahiyesiydi.

 1877–1878 (1293) Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi)

            Halk arasında, 93 Harbi diye bilinen ve Türk tarihi için bir felâket olan, dokuzuncu Osmanlı Rus savaşında Posof da işgal edildi.

            Savaş, 3 Mart 1878’de imzalanan Yeşilköy/Ayastefanos Antlaşmasıyla sona erdi. Burada görüşülen konular, 13 Haziran 1878 tarihinde toplanan Berlin Kongresi’nde de tartışılarak karara bağlandı. Buna göre, Anadolu’da Batum, Ardahan ve Kars sancakları (Elviye-i Selâse), savaş tazminatı yerine Çarlık Rusyasına bırakıldı.

           Bu savaşla Kırk Yıllık Kara günler başladı. Bu esaret, göçlere sebep olmuş, birçok insan, ata yurdunu, baba ocağını terk ederek Anadolu içlerine çekilmiştir. Doksan Üç Harbi felâketiyle vatandan ayrı düşen yerler, 40 yıl sonra 3 Mart 1918 tarihinde Bolşevik Rusya ile imzalanan Brest-Litovsk Muahedesi’yle anavatana kavuşmuştur.

           1883 yılında bu bölgeyi dolaşan bir Rus bilgininin Posof’la ilgili notlarından, bölge halkının tamamının Türkçe konuştuğunu, Gürcüce konuşan kimsenin bulunmadığını ve hatta kimsede Gürcüce öğrenme arzu ve isteğinin bulunmadığını öğreniyoruz. Yine bu notlarda, 1877–78 Osmanlı-Rus Savaşı’ndan sonra, Posof’tan 331 hane(aile)nin Anadolu’ya göç ettiği, bunlardan 103 ailenin geri döndüğü belirtilmektedir.

            1917 Mart’ında, Rusya’nın başkenti Petrograd’da patlak veren ihtilâl, hızla ülkeye yayıldı. Lenin’in başını çektiği Bolşevikler, 7 Kasım’da yaptıkları darbeyle geçici hükümeti yıkarak iktidarı ele geçirdiler. Böylece Rusya’da Çarlık idaresi tarihe karışıyor, Bolşevik/Komünist bir rejim geliyordu. İhtilâlin ardından disiplinsiz Rus birlikleri Erzurum-Kars ve havalinden çekilirken silahlarını ve yerlerini Ermeni ve Gürcü askerlerine bırakıyorlardı. Bunlar da, Müslüman ahaliye her türlü zulmü reva görüyorlardı.

            Bu sırada, 3 Mart 1918 tarihinde, Brest-Litovsk Barışı imzalanmıştı. Ertesi günü antlaşmayla Ardahan, Kars ve Batum’un Türkiye’ye bırakıldığını öğrenen Kafkas Hükümeti’nin Ermeni ve Gürcü kanatları, bu antlaşmayı tanımadıklarını ilân ettiler. Böylece Türkiye’yle müzakereden de vazgeçtiler.

            Brest-Litovsk Barışı ve onu takiben Trabzon ve Batum görüşmeleriyle doğu sınırlarımızdaki eski topraklarımız, anayurda kavuşarak yaralarını sararken, yeni bir musibet ortaya çıktı: Mondros Mütarekesi! 30 Ekim 1918’de Türk’ün başının eğildiği böyle bir günde, Ermeni, Rum ve Yahudiler sevinç içindeydiler.

            Bu mütarekenin, Posof’u ilgilendiren en dikkat çekici tarafı, Brest-Litovsk’la anavatana kavuşan Posof ve çevresi, altı ay sonra Türk askerinden ayrılmak zorunda bırakılmasıydı. Çünkü mütareke hükümleri, Türk askerinin, 1914 yılındaki sınıra çekilmesini emrediyordu.

            5 Kasım 1918 tarihinde, Kars İslâm Şurası kuruldu. 14 Kasım günü yapılan kongreyle Kars’ta Millî İslâm Şurası Merkez-i Umumî adıyla yerli bir hükümet teşkil edildi. 17–18 Ocak 1919 gecesi Kars’ta yapılan büyük kongrede Cenubîgarbî Kafkas Hükûmet-i Muvakkata-i Milliyesi (Geçici Güneybatı Kafkas Millî Hükümeti) kuruldu. Kars Hükümetinin kurulmasıyla, yerli halk, Ermeni ve Gürcülere karşı teşkilâtlanmıştı.

            Mondros Mütarekesiyle Türk askeri, Posof Bölgesinden çekilince buralar Gürcüler tarafından işgal edildi. Mahallî önderlerle Gürcü kuvvetlerine karşı mücadeleye girişen halk, yurdunu savunmadaki yiğitliğini gösterdi. Gürcü askerinin, 1919 yılı mart ayında Posof köylerinde yaptığı soygun, halkın sabrını taşırdı. Halk, bu askerleri yakalayarak çalınan mallarını ellerinden aldı. Bu olayı savaş sebebi sayan Gürcü Hükümeti’nin silahlı kuvvetleri, Ahiska’dan hareketle Badele’ye hücum ettiler. Bu taarruz karşısında, Posoflu milis kuvvetleri harekete geçti. Posoflu milislerin mukavemeti karşısında, Gürcü ordusu geri çekilmek zorunda kaldı. Fakat Gürcü ordusu daha büyük ve düzenli ordu ile Posof’u ve havalisini işgal etmişlerdir.

Al Bayrak Altında

            1921 yılının şubat ayında, Gürcistan’da iktidarda bulunan Menşevik Hükümet de zor günler yaşıyordu. Azerbaycan ve Ermenistan’ı Sovyetleştiren Kızıllar, Tiflis üzerine yürümekteydi.

            TBMM’nin 20–21 Şubat 1921 gecesi yapılan gizli oturumunda aldığı kararla Gürcistan’ın Ankara’daki elçisine bir nota verildi.

            23 Şubat günü sabahın erken saatlerinde, Gürcü Sefiri Simon Midivani, Türk Dışişleri Bakanı Ahmet Muhtar Beye, söz konusu bölgenin boşaltıldığını bildirdi. Ayni sabah, Gürcü mülkî ve askerî memurları, Ardahan’ı terk ederek Posof yoluyla Ahiska’ya gittiler.

Böylece Ardahan, Artvin, Posof, Şavşat, Hanak ve Çıldır, 23 Şubat 1921 tarihinde anavatana ve al bayrağa kavuştu. Posof istirdat edilince, üç ay kadar Caksu’da Yüzbaşı Aziz Hikmet Bey askerî idareyi temsil etti. Mülkiye Kaymakamı gelince kaza merkezi Dugur (Posof)’a nakledildi. İlk Kaymakam Kürt Macid Bey’dir. SSCB ile TC arasında, 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması’yla sınırlar kesinleşti.

Posof Cumhuriyetimizin ilanından sonra 1923 yılında ilçe merkezi olarak belirlenmiştir.

COĞRAFİ YAPISI

Resimler Sadece üyeler içindir!

Yeri ve Sınırları

Posof, Türkiye’nin kuzeydogu kösesinde yer alan, Ardahan iline bagli bir ilçedir. Güneyinde Damal, batisinda Savsat ilçeleri bulunmaktadir. Posof, kuzey ve kuzeybatida Acaristan (Acara), doguda da Ahiska (Gürcistan) ile sinirdir. Posof’un deniz seviyesinden yüksekligi 1583 metre, yüzölçümü 606 km’dir.

Posof ilçesi ,Doğu Anadolu Bölgesi’nin kuzeyinde yer alan Ardahan İli’ne bağlıdır.Toprakları batıda Gürcistan Cumhuriyeti’ne bağlı Acara Özerk Cumhuriyeti,güney batıdan Artvin İli Şavşat İlçesi,güney doğudan Ardahan İli Damal İlçesi, doğu ve kuzeyden Gürcistan’la çevrilidir.

Gürcistan’la sınırlarımızın uzunluğu 77 km’  dir. Posof 42 derece 30 dakika kuzey enlemleri ile 42 derece 43 dakika doğu boylamları arasında yer alır. Deniz seviyesinden yüksekliği 1583 metre olup 606 km2’ lik yüzölçüme  sahiptir.  Etrafı yer yer yükseklikleri 3000 metreyi aşan yüksek dağlarla çevrili olan ilçenin orta kesimleri bu dağlardan inen akarsular tarafından derin vadilerle parçalanmıştır.Doğu-batı istikametinde devam eden bu vadinin rakımı 1200 metreye kadar inmektedir.

Türkiye geneline göre yüksek olan bu yöre bir ölçüde Karadeniz ikliminden etkilenmektedir.Böylece çöküntü alanında ve vadi tabanında yer alan küçük tarım alanları iklimin sert etkilerinden korunabilmektedir.İklimin nispeten ılıman olması nedeniyle gür bir bitki örtüsüne sahiptir.Yağışların da bol olması nedeniyle yılın büyük bölümünde  bitki örtüsü yeşilliğini muhafaza eder.İlçe doğal orman alanı içerisinde yer alır.Bu ormanları meşe,çam,köknar,ladin,huş, kara ağaç ve yabani fındık oluşturur.

İlçemizin güneyinde Ulgar (Ilgar) dağı,güney batısında Arsiyan ve Cin Dağları yer yer yükseklikleri 3000 metreyi geçen dağlardır.Kaynağını bu dağlardan alan Posof çayı ilçenin en önemli akarsuyudur.Batı-doğu istikametinde akmaya devam eden Posof çayı Gürcistan Cumhuriyeti ile sınır çizdikten sonra Gürcistan topraklarına girer.Gürcistan topraklarında Kura nehriyle birleştikten sonra Hazar Denizi’ne dökülür.İlçemizde irili ufaklı bir çok göl bulunmaktadır.Bu göllerden Alabalık Gölü’nde, isminden de anlaşılacağı gibi alabalık üretilmektedir.

Resimler Sadece üyeler içindir!

İKLİM :

Resimler Sadece üyeler içindir!

Posof’ ta Karadeniz ikliminin sert şekli hüküm sürer.Bölge adeta karasal iklimle Karadeniz ikliminin geçiş bölgesidir.Bu iklimin en belirgin özelliği bol yağışlı oluşudur.Bölge  her mevsim bol yağış alır.Altı ay süren kış mevsimi boyunca bol kar yağar.Buna rağmen karlı ve donlu geçen gün sayısı diğer ilçelerden daha azdır.İlkbahar ve sonbaharda  bol yağmur yağar.Yıllık ortalama sıcaklığın 6.8 santigrat derece  olduğu ilçemizde yazın dağlardan esen rüzgarlar nedeniyle yazları bir ilkbahar serinliğindedir.Uygun iklim koşulları nedeniyle arazinin yüksek kısımları gür otlu meralar ve yaylalarla kaplıdır.Diğer kısımlar ise ormanlık ve çalılıklarla örtülüdür.

Resimler Sadece üyeler içindir!

NÜFUS DURUMU

Resimler Sadece üyeler içindir!

İlçede, tarıma dayalı ekonominin hakim olması nedeniyle nüfusun % 80’i köylerde oturmaktadır.1997 nüfus sayımına göre 16.000 olan nüfus 2000 yılında 12.729’a inmiştir.2008 yılında ise toplam nufus 9.596 'a inmiştir.Bu nüfusun 2.255’i ilçe merkezinde 7.341’i de köylerde yaşamaktadır. Yukarıdaki rakamlardan da anlaşılacağı gibi ilçemizde büyük göç hareketleri yaşanmaktadır.Göçün büyük çoğunluğunu köyden- kente göç oluşturmaktadır.Göçlerin tamamı ekonomik sebeplerden kaynaklanmayıp, bunun yanında bölgedeki iklim şartları eğitim, sağlık, ulaşım gibi sosyal hizmetlerin yetersizliği de rol oynamıştır. Ayrıca 1962 yılından itibaren Batı Avrupa ülkelerinin işgücü talebi de özellikle ilçemizdeki nüfusun azalmasında önemli bir faktördür. Kesin sayı bilinmemekle beraber 20.000 ‘den fazla nüfusun çeşitli Avrupa ülkelerinde oturduğu tahmin edilmektedir. İstihdam edilen nüfusun büyük bölümü tarım sektöründe istihdam edilmekte olup bunların çok büyük bölümünü de kadınlar teşkil etmektedir.Bunun sebebi de başka iş sahalarının olmayışı,tarımın hala ilkel usullerle yapılması ve erkek işgücünün diğer kentlere iş aramak için  gitmesi gösterilebilir.

Nüfus kayıtlarına göre ilçemizin nüfusu 57.840 kişidir.

01.01.2008–01.06.2008 tarihleri arasında 166 Doğum, 248 Ölüm, 44 Evlenme ve 5 Adet Boşanma olayı meydana gelmiştir. Son beş yılda nüfus artış oranı yıllık % 1,7’dir.

            İlçemizin 49 köyü vardır. toplam yerleşim birimi sayısı 58 dır. Bu köylerin güzergâhı beş ana grup üzerinde toplanmıştır. Bunlar Yeniköy, B.Eminbey, Günlüce, Aşıkzülali ve Gönülaçan gruplarıdır.

YILLARA GÖRE NÜFUS

EKONOMİK DURUM

            İlçe halkının çoğunluğu geçimini tarım ve hayvancılıktan kazanmaktadır. Nüfusun çok az bir bölümünü işçi, memur, esnaf, sanatkâr ve serbest meslek sahibi oluşturur

            İlçemizdeki köyler toplu köy sisteminden olup, köylerde yaşayan halk birbirlerine soy ve akrabalık bağları ile bağlıdır. Bu bağlar köyler arasında da gelişmiştir. 49 köyün her birindeki ailelerden % 50’si diğer köyde yaşayan ailelerle akrabadırlar. Göçebe halk yoktur. Ancak hayvancılık yapan aileler Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında yayla denilen otlaklara gider, sezon sonu köylerine dönerler.           

            İlçemizin halkı tarla ziraatı ve hayvancılıkla uğraşır, çok az bir kısmı da bağ ve bahçelik yapar. Çalışmalar ekonomik olmadığı gibi iklim icabı yılda ancak 3 ay çalışılabilir. Bu sebeple gizli işsizlik oranı yüksektir. İlçemizin 49 köyünde ve ilçe merkezinde gelenek görenek, örf ve adetler tamamen aynıdır, faklılık arz etmez.

            İlçemizin sınır ilçesi olması, büyük yerleşim merkezlerine uzak olması, arazinin dağlık ve yetersiz olması sebebiyle kalkınma hızı çok düşük ve tamamen tüketici bir yapıya sahiptir. Bu nedenle ilçe merkezi ile köylerinde yaklaşık 3000 kişi yurtdışında işçi olarak çalışmaktadır.

Tarım

Resimler Sadece üyeler içindir!

            Ülkemiz geneline göre yüksek ve soğuk olan ilçemiz, bir ölçüde Karadeniz ikliminden etkilenmektedir. Ancak mikro klima özelliğine sahip vadi, bitkisel ve hayvansal üretim için imkânlar yaratmaktadır. İlçede Ardahan’ da görülen sert karasal iklim hâkim değildir. Kışları Ardahan ve Kars gibi sert geçmemekle beraber, yazları komşu yerleşim merkezlerine göre daha sıcaktır.

            İlçemizin bitki varlığı oldukça zengindir. Her dem yeşil bitkiler, soğanlı çiçekler ve diğer bitkilerin hâkimiyeti gözlenmektedir. İlçemizde meşe, çam, köknar, ladin, kayın, karaağaç, gürgen, fındık vb. ağaçlardan oluşan doğal orman alanına sahiptir. Özellikle Doğu Ladin’i (Picea orientalis L.) Posof Havzası dâhilinde 800 m–2400 m rakımında saf ve karışık halde bulunmaktadır.

            İlçenin en önemli geçim kaynağını hayvancılık oluştururken bitkisel üretimde ise yüksek bir potansiyele sahiptir. İlçeden yoğun göç nedeni ile kullanılabilir tarım arazileri atıl kaldığından mevcut çiftçilerin ise optimum işletme büyüklüklerine sahip olmamaları ve pazarlama sorunları nedeni ile tarımsal gelir geri planda kalmıştır. Ancak son 10–15 yılda bitkisel üretimde kimyasal girdi ve tarım ilaçları kullanılmadığından, ayrıca sanayi tesislerinin bulunmaması nedeni ile organik tarım için uygun bir ortam mevcuttur.

            İlçemiz arpa, buğday, tritikale, çavdar, yulaf, korunga, yonca, fiğ, silajlık mısır, dane mısır, fasulye, patates, lahana, salatalık, kabak, marul, soğan, elma, armut, erik, kiraz, vişne, ceviz gibi zengin ürün desenine sahiptir.

            Bölgenin iklim ve toprak özellikleri seracılık için elverişli olmasına rağmen ancak iki adet prototip sera kurulabilmiştir. Bu seraları örnek alan 25–30 adet çiftçi kendi imkânları ile küçük çaplı seralar tesis etmişlerdir. Bölge tarımına çok önemli bir katkı sağlayacağı açık olan bu uygulamanın yaygınlaştırılması ve farklı tür ve çeşitlerin yetiştiricilik olanaklarının belirlenmesi gerekmektedir.

            İlçemizin temel geçim kaynağı olan hayvancılıkta en büyük sorun kaba ve kesif yem açığıdır. Bu kapsamda Hayvancılığın Desteklenmesi ve Yem Bitkilerinin Ekim Sahalarını Geliştirme Projesi kapsamında çiftçiler teşvik edilmekte olup, ancak istenilen düzeye ulaşılamamıştır. Bunun en büyük nedeni ise sertifikalı tohumluk temininin güç olması ve çiftçinin özellikle tritikale ve Macar fiği tohumunu temin edememesidir. Yapılan çiftçi eğitimi çalışmaları ve gözlemlerimiz sonucunda sertifikalı yem bitkileri tohumluğu temin edilmesi durumunda istenilen başarıya ulaşılacaktır. Çiftçilerimizin talepleri de yem bitkilerinin tohumluklarının temin edilmesi yönündedir.

Arazi Varlığı Dağılımı

Ekili Tarım Arazisinin Ürünlere Göre Dağılımı:

Hayvansal Varlığı

Resimler Sadece üyeler içindir!

İlçemizdeki büyükbaş hayvan ıslah çalışması neticesinde % 60 kültür ve kültür melezi olarak gelişme kaydetmiştir. Kültür ve Kültür Melezi Irkı olarak Simental ağırlıklı olmak üzere montofon ve Holstain ırkları mevcuttur. Yüksek verimli kültür ırkı hayvanların sayısının artmasına Günlüce – Özbaşı Tarımsal Kalkınma Kooperatifine uygulanacak olan 4X50 Damızlık Süt Sığırcılığı Projesinin önemli bir katkı sağlayacaktır.

İlçemizde Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından yaptırılan Süt Fabrikası 2004 Yılı içerisinde özel sektöre satılmış olup, söz konusu fabrikayı alan şahıslar gerekli altyapı çalışmalarını tamamlamış ancak 2005 yılında faaliyetlerine başlayamamışlardır. Bu fabrikanın çalışmaya başlaması ilçemiz hayvancılığının gelişmesine katkıda bulunacak ve üreticilerimize de ekonomik katkı sağlayacaktır.

EKİM 2002 – NİSAN 2004 tarihleri arasında ilçe Müdürlüğümüz personeli tarafından ilçemiz ve köylerinde bulunan tüm büyükbaş hayvanlar tescil edilerek küpelenmiş olup, tamamı veri tabanına aktarılmıştır. İlçemizde hayvancılık yapan çiftçilerimizin birçoğunun hayvan barınaklarının istenilen nitelikte olmayıp genellikle ev altında olduğundan, modern hayvan barınaklarının özellikleri ve avantajları, yapılan eğitim ve yayım çalışmalarında çiftçilerimize anlatılarak yeni modern barınakların yapılması teşvik edilmektedir. Bu bağlamda sadece Günlüce – Özbaşı Tarımsal Kalkınma Kooperatifi çalışma bölgesindeki köylerde toplam 18 adet modern hayvan barınak inşaatı 2004 yılında başlamış ve tamamlanmıştır.

2008 Yılının verilerine göre ;

Büyükbaş Hayvan İşletme Sayısı:     2.392

Büyükbaş Hayvan Varlığı  :                           Diğer Hayvan Varlığı  :

Erkek                           4.000                           Küçükbaş                        1.000- 1.500

Dişi                              17.867                          Kanatlı                          14.000

Toplam                       21.867                        Tektırnaklı                         500

2008 Yılında Yapılan Aşılar:

AŞI                                         İlkbahar                     Sonbahar                    Toplam

Şap Aşısı                                  16.250                         

Şarbon                                     4000                            

Yanıkara                                   3250                              

Brucella(Genç)                          ..............................2750(2007 Güz)                             

Brucella(Ergin)                          -------                                                              

Arıcılık:

İlçemiz Dünyada bilinen en önemli dört arı ırkından biri olan Kafkas Arı Irkının (A.Melipera caucasica) farklı eko tiplerini barındırdığından Bakanlığımız tarafından 02.03.2000 tarih ve HBD/KKE-851-2280-13768 Sayılı Genelge ile İzole Bölge ilan edilmiştir.

İlçemiz flora kapasitesi bakımından son derece zengin olduğundan arıcılık için son derece elverişlidir. Diğer taraftan üretim faaliyetlerinde yok denecek kadar kimyasal kullanılması kentsel ve sanayi atıklarının bulunmaması tarla ve bahçe tarımında kimyasal gübre ve zirai mücadelelerde pestisitlerin kullanılmaması, mevcut arı ırkının yöre şartlarına uygun olması organik arıcılık için yeterli şartlar taşımaktadır. Bu amaçla İlçe Müdürlüğümüz tarafından hazırlanan Demonstrasyon amaçlı Organik Bal Üretim Projesine 35 arıcı toplam 2500 koloni ile katılmıştır. Ancak üretilen ürüne Organik Bal Sertifikası alabilmek için Bakanlığımızdan izinli ETKO Firması ile temasa geçilmiş, gerekli prosedürler tamamlanmış olmasına rağmen Sertifikasyon Kuruluşuna ödenmesi gereken ücret temin edilemediğinden proje 2005 yılına kalmıştır.    

İlçe Müdürlüğümüzce tespit edilen 125 arıcı kayıt altına alınarak veri tabanına girilmiştir. Bu arıcılara ait yaklaşık 5.750 adet arı kolonisi mevcuttur.

Ormancılık

Resimler Sadece üyeler içindir!

            İlçemizin 14000 hektarlık alanı ormanlık örtüsü ile kaplıdır. İlçemizde 39 köyümüz orman köyü olup, 9 adedi verimli ormana sahiptir. 1 Orman İşletme Şefliği olup, İşletme Şefliğimizce 2007 yılında üretim programı  700 M3  olup, proğram dahilinde  Tomruk: 276 M3.,Ladin Tomruk : 35 M3, Maden direk 190 M3, Sanayi odunu 3 M3, sırık siter  132 st, yakacak odun 446 st üretimi yapılmıştır. 2007 yılında 1082 M3 satış yapılmıştır.

Türkgözü Kara Hudut Kapısı

Resimler Sadece üyeler içindir!

Posof Türkgözü sınır kapısı 31 Temmuz 1995 tarihinde açılmış olup, fiilen geçiş 25.11.1995 tarihinde başlamıştır. Yolcu ve yük taşıtlarının giriş-çıkışlarına açık birinci sınıf kapıdır.

Posof Türkgözü sınır kapısında Gümrük Müdürlüğünde; 1 Gümrük Müdürü, 2 Gümrük Muayene Memuru ve 2 Gümrük Memuru olmak üzere 5 Memur, Gümrük Muhafaza Müdürlüğünde; 1 Gümrük Muhafaza Müdürü,1 Gümrük Muhafaza Bölge Amiri ,6 Gümrük Muhafaza Memuru olmak üzere toplam 8 Memur görev yapmakta olup, Kara Hudut Kapısı Emniyet Amirliğinde 1 Komiser Yardımcısı, 7 Polis Memuru ile görev yapmaktadır.

Hudut kapısında ayrıca hizmet veren diğer kuruluşlardan Kara Hudut Kapısı Emniyet Amirliği, Malmüdürlüğü Gümrük Saymanlığı Veznesi birimleri görev yapmaktadır.

Posof Türkgözü Sınır Kapısından 1 OCAK 2002- 30 ARALIK 2002 tarihleri arasında 3554 yerli yolcu, 14.424 yabancı yolcu girişi olmak üzere toplan 17.978 yolcu giriş,2627 araç girişi ve 8000 araç çıkış yapmıştır. 1 OCAK 2003 – 30.KASIM 2003 tarihleri arasında da 4957 yerli yolcu, 9771 yabancı yolcu olmak üzere toplam 14.728 yolcu girişi, 3996 yerli yolcu, 12.0l9 yabancı yolcu çıkışı olmak üzere toplam l6.015 yolcu çıkışı yapılmıştır. Ayrıca yine bu tarihler arasında 3.540 giriş, 6317 çıkış olmak üzere araç giriş çıkışı yapılmıştır.
2002 yılında Eşya giriş ve çıkışı olarak; 364.321 ABD Giriş ithalatı, 3.445.203 ABD Çıkış ihracatı yapılmış olup, 2003 yılı 16.6.2003 tarihi itibariyle de 19.098.72 ABD Giriş ithalatı, 451.191.34 ABD Çıkış ihracatı yapılmıştır.
2007 yılında ise ihracat 970.084 ABD doları , ithalat ise yoktur.
2008 yılı Ocak-Nisan itibariyle ihracat 196.330 ABD Doları, ithalat ise 130.700 ABD dolarıdır.

Posof Türkgözü sınır kapısından ihraç edilen muhtelif mal türlerinden en çok Çimento, Lambiri, Alçı, Alçıpan ve fayans gibi mallardır.

Posof Türkgözü Gümrük kapısından ithal ve ihraç edilen mal türleri ve miktarları günlük değişmektedir.

Sınır Ticareti :

Sınır Ticareti kapsamında 1997 yılında 4.732 ton, 1998 yılında 161.937 ton, 1999 yılında 88.848 ton, 2000 yılında 3.148 ton ve 2001 yılında ise 1.080 ton motorin ithali yapılmıştır.2002 yılından itibaren motorin ithaline son verilmiştir.

EĞİTİM VE KÜLTÜR

Posof halkı, eğitime büyük önem verir. Okuma yazma oranıyla okumuş yetişmiş insan sayısının, Türkiye ortalaması üzerinde olduğu söylenebilir. Gerek imparatorluk devrinde, gerekse cumhuriyet devrinde, merkez şehirlere uzak olmasına rağmen, Posof’tan birçok okumuş insanin çıkması dikkat çekicidir. Eskiden her köyde mutlaka okuyan, eli kalem tutan ve Köroglu, Asli ile Kerem vs. gibi şifahî edebiyat verimlerini bilen birçok insan yetişmiştir. Günümüzde yurdun her yanında bilim ve idarî kadrolarda Posoflulara rastlamak mümkündür.

    Ilçemizde okul öncesi egitim kurumu 1 adet vardir. 2007-2008 ögretim yili itibariyla merkez Posof Anaokulu müstakil olarak egitim-ögretime açilmistir. Ancak daha önce açik olan Asikzülali, Süngülü, Balgöze, Baykent ve Çambeli Ilkögretim Okullari bünyesinde anasiniflari egitim ögretime ögrenci yeter sayisi saglanamadigi 2007-2008 ögretim yili basinda devam edememisler. 2007 Ekim ayinda yeniden bir arastirma yapilmis ve Süngülü, Balgöze ve Derindere köylerinde anasinifina devam edebilecek 10'un üzerinde ögrenci tespit edilmis ve ögretmen talebinde bulunulmustur. Bu okullarda 1 kadrolu, 2 sözlesmeli ve 1 usta öğretici olmak üzere 4 ögretmen görev yapmaktadir.       

            Bütün köylerimizde okullarımız mevcut olup, göç nedeniyle bazı köylerimizde öğrenci azlığından dolayı okullarımız kapatılmıştır.

           Bu gün itibariyle Ilçe Merkezinde 1 Yatili Ilkögretim Bölge Okulu, Köylerde 18 tane olmak üzere 19 Ilkögretim okulunda egitim-ögretim yapilmaktadir. Bu okullardan 6' si 8 sinifli, diger 13'ü ise 5 sinifli olarak egitim vermektedir. Bu okullarimizda 75 derslik mevcuttur.

           2007-2008 egitim- ögretim yilinda bu okullarimizin 1.kademesinde 310'si erkek, 307'i kiz olmak üzere 617 , 2.kademesinde 263'ü erkek, 269'ü kiz olmak üzere 532 , toplamda 1149 ögrenci ögrenim görmektedir. Okullarimizda kadrolu 39 sinif ögretmeni, 76 brans ögretmeni; toplamda 116 ögretmen görev yapmaktadir.

            8 yıllık zorunlu İlköğretim uygulaması ile belirlenen 5 Merkez İlköğretim okuluna, 34 yerleşim biriminden,  26 araçla 398 öğrenci taşınmaktadır.

            İlçemizde Sosyal Yardımlaşma ve dayanışma vakfına ait öğrenci yurdu 49 yıllığına milli eğitim müdürlüğüne tahsisi yapılmış ve Merkez Halitpaşa Yatılı İlköğretim Bölge Okuluna pansiyon olarak bağlanmıştır. Pansiyonumuz 128 kapasiteli olup, halen bu pansiyonda 54 kız, 56 erkek olmak üzere 110 öğrenci barınmaktadır.

2007 OKS sınavında ilçemizden 116 öğrenci sınava girmiş 69 başarılı olmuş, 29 öğrenci değişik okullara yerleştirilmiştir.    

Ilçemizde 1 Genel (pansiyonlu) Lise vardir. Bu okulda 2007-2008 ögretim yilinda 291 ögrenci ögrenim görmekte, 18 Ögretmen görev yapmaktadir. Okulumuzda 10 derslik, kütüphane, laboratuar,BTS ve kapali spor salonu mevcuttur.      

2007 ÖSS sinavinda 43 ögrencimiz basarili olmus, bunlardan 20 ögrencimiz tercihte bulunmus, 3 ögrencimiz lisans, 1 ögrencimiz ön lisans düzeyinde okullara yerlestirilmistir. Bu okulumuzda 64 kiz,75 erkek toplam 139 ögrencimiz yatili, 2 ögrencimiz de burslu okumaktadir.

       Müdürlügümüze ait sosyal tesis olarak Ilçe Merkezinde bir Ögretmenevi ve Aksam Sanat Okulumuz mevcuttur. Ögretmenevi 16 yatak kapasiteli Lokal, internet Cafe ve Fitness salonundan mütesekkildir. Tekel Genel Müdürlügünden Bakanligimiza devredilmistir. Oturma salonumuzun bir bölümü Kahvalti salonu olarak kullanilmaya baslamistir. Ilçe için ihtiyaca cevap verecek durumdadir. Burada 1 Müdür , 1 Müdür Yard. ve 4 de asgari ücretle çalisan sözlesmeli personel görev yapmaktadir.
            İlçe Merkezinde 4 adet AB Hibe Projesi kapsamında öğretmen lojmanları bulunmaktadır

Ilçemizde köy ilkögretim okullari hariç Milli Egitim Müdürlügü de dahil olmak üzere Ilçe merkezinde Ögretmen lojmanlari bulunmamaktadir. Ancak 2007 sonuna kadar devredilecek olan, halen yapimi devam eden 8 bekar odasi, 2 çocuksuz aile tipi oda, 2 de daire seklinde AB Hibe lojmanlari bulunmaktadir.

            İlçemizde Halk Eğitimi Merkezi Müdürlüğü bünyesinde 2007 -2008 öğretim yılında değişik dallarda 23 tane kurs açılmıştır. Bunlar 1 Okuma-Yazma, 7 Mesleki Teknik kurs, 5 Sosyal- Kültürel kurs, 10 Sınavlara Hazırlık kursu olmak üzere toplam 23 tane kurs düzenlenmiştir. Bu kurslara 227 kadın, 224 erkek olmak üzere toplam 451 kişi katılmıştır.

            Kültürel faaliyetler Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde, Halk Eğitimi Merkezi Müdürlüğü ve İlçe Halk Kütüphane Müdürlüğü tarafından yürütülmektedir. İlçemizde Halk Kütüphanesi 19.10.1964 tarihinde kaymakamlık ve Belediye Başkanlığının işbirliği ile hizmete açılmıştır. İlçemizde yeni açılan kütüphane binası mevcut olup, bu binada çocuk kütüphanesi ve halk kütüphanesi olmak üzere hizmet vermektedir. Kütüphanelerimizde MAYIS –2008 itibariyle 13.600 adet kitap bulunmakta olup, kütüphanelerimizden ARALIK 2007 itibariyle 11.230 kişinin,  faydalandığı tespit edilmiştir. Kütüphanemize düzenli olarak 5 adet süreli yayın gelmektedir.

           İlçemizde 1 adet Posof Sınır Gazetesi adı altında haftalık yerel gazete çıkmaktadır.

İlçemiz halkı spora meraklıdır.İlçe merkezimizde Posof Lisesine ait 2007 Baharında hizmete açılan Kapalı Spor Salonu bulunmaktadır.Ayrıca 2007-2008 Eğitim- Öğretim yılında İlçemizde Kros, Badminton, Masa tenisi, Voleybol ve Satranç turnuvaları düzenlenmiştir.

Futbol sahası yapımı için gerekli yer temin edilmiş olup, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü adına tahsisine müteakip inşaatı Hizmet birliğince gerçekleştirilecektir. İlçemizde her yıl Kaymakamlık kupası adı altında futbol ve voleybol turnuvaları düzenlenmekte, bu turnuvalara köylerimiz karma takımlarla katılmaktadırlar.

İlçemizde Posof Spor Kulübü adı altında 1987 yılında kurulan bir spor kulübü bulunmaktadır.

İlçemizde 19 Mayıs Atatürk’ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı şenlik ve panayır havası içerisinde kutlanır. Bunun yanı sıra seyran denilen kuşaktan kuşağa yaşayan geleneksel halk şenlikleri yapılır.

SOSYAL YAPI & GENÇLİK ve SPOR

 İlçe halkının çoğunluğu geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır.Nüfusun çok az bir bölümünü esnaf,memur,sanatkar ve diğer serbest meslek sahipleri oluşturur.

İlçedeki köyler toplu köyler şeklinde olup bazı köylerde birden fazla mahalle mevcuttur.Köy evleri çoğunlukla betonarme yapılar olup iki katlı olarak yapılmıştır.Evlerin birinci katları ahır ve samanlık ikinci katları ise aile fertlerinin oturması için düzenlenmiştir .Köylerin tamamına yakınında şebeke suyu mevcut olup son yıllarda kanalizasyon çalışmalarına hız verilmiştir.

Köylerde yaşayan halk biri birlerine akrabalık bağlarıyla bağlıdır.Bu bağların güçlü olması halkı genel ahlak kurallarına daha saygılı olmaya mecbur etmektedir.Halkın  tamamı yerleşik düzende yaşamakta olup yaz aylarında iki aylığına yaylaya çıkılmaktadır.

İlçe topraklarının engebeli olması ve iklim koşullarının uygun olmaması nedeniyle tarımla uğraşan halkın gelir seviyesi düşüktür.Bu durum Posofluyu başka yerlerde iş aramaya mecbur etmiştir.Bu nedenledir ki gerek yurt içinde  gerekse başta Batı Avrupa ülkeleri olmak üzere binlerce Posoflu ilçeden ayrılmıştır.Özellikle gençlerin çalışma ve iş bulma maksadıyla  ilçe dışına çıkması sonucu köylerde genç nüfus gittikçe azalmaktadır.İlçe merkezi ve 49 köyde halkın örf,adet ve görenekleri farklılık arz etmez.

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

SOSYAL ve SPORTİF TESİSLER

İlçemizde sosyal tesis olarak İlçe Merkezinde bir adet Öğretmenevi ve Belediye Kültür Merkezi mevcuttur.

ÖĞRETMENEVİ

İlçe Müdürlügümüze ait sosyal tesis olarak Ilçe Merkezinde bir Ögretmenevi ve Aksam Sanat Okulumuz mevcuttur. Ögretmenevi 16 yatak kapasiteli Lokal, internet Cafe ve Fitness salonundan mütesekkildir. Tekel Genel Müdürlügünden Bakanligimiza devredilmistir. Oturma salonumuzun bir bölümü Kahvalti salonu olarak kullanilmaya baslamistir. Ilçe için ihtiyaca cevap verecek durumdadir. Burada 1 Müdür, 1 Müdür Yard.ve 4 de asgari ücretle çalisan sözlesmeli personel görev yapmaktadir.

BELEDİYE KÜLTÜR MERKEZİ ve DÜĞÜN SALONU

İlçe merkezinde faaliyet gösteren tesisimiz ilçemizde yapılmakta olan toplantı, panel, tiyatro etkinlikleri,resim sergileri gibi aktivitelere ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca vatandaşlarımızın nişan, düğün, toplu yemek gibi sosyal aktivitelerini ağırlamaktadır. Yaklaşık 500 kişilik kapasiteye haizdir.

Resimler Sadece üyeler içindir!

GENÇLİK VE SPOR

İlçemiz halkı spora meraklıdır.İlçe merkezimizde Posof Lisesine ait 2007 Baharında hizmete açılan Kapalı Spor Salonu bulunmaktadır.Ayrıca 2007-2008 Eğitim- Öğretim yılında İlçemizde Kros, Badminton, Masa tenisi, Voleybol ve Satranç turnuvaları düzenlenmiştir.

Futbol sahası yapımı için gerekli yer temin edilmiş olup, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü adına tahsisine müteakip inşaatı Hizmet birliğince gerçekleştirilecektir. İlçemizde her yıl Kaymakamlık kupası adı altında futbol ve voleybol turnuvaları düzenlenmekte, bu turnuvalara köylerimiz karma takımlarla katılmaktadırlar.

İlçemizde Posof Spor Kulübü adı altında 1987 yılında kurulan bir spor kulübü bulunmaktadır.

İlçemizde 19 Mayıs Atatürk’ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı şenlik ve panayır havası içerisinde kutlanır. Bunun yanı sıra seyran denilen kuşaktan kuşağa yaşayan geleneksel halk şenlikleri yapılır.

TURİZM

            İlçemizin yeşil ve bakir doğal yapısı ile yer yer oluşmuş bulunan göller doğa turizmi için her ne kadar uygun bir ortam sağlasa da, bu zamana kadar değerlendirilebilmiş değildir. Bunda ilçemizin yerleşim yerlerine uzak olmasının önemli etkisi vardır. Ülkemizin doğa turizmine uygun diğer yerlerine göre bir artı özellik sunmadıkça turizmin gelişeceğini beklemenin doğru olmadığı kanaatindeyiz.

     Bu güzel doğamızdan turizm amaçlı faydalanabilmek için bölgemize özgü bir kuş türü olan Dağ Horoz (Huş Tavuğu)’undan faydalanmak istiyoruz.

   Dünyada sadece Kafkasya bölgesinde bulunan ve çok endemik bir kuş türü olan Dağ Horozu (Huş Tavuğu), ülkemizde ise sadece Artvin ve Ardahan’ın Posof bölgesinde bulunmaktadır. Dünyada kuş gözlemcisi olarak derneklere kayıtlı milyonlarca kişinin var olduğu göz önüne alındığında uygun konaklama imkânları ve reklamı yapıldığı takdirde ilçemize yaz ve kış aylarında önemli bir ziyaretçi grubunun geleceği değerlendirilmektedir.

            Merkezi Ankara’da bulunan Doğa Derneği, Çevre ve Orman Bakanlığı ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün desteğiyle Dağ Horozu (Huş Tavuğu)’nun etkin korunması için yerinde koruma çalışmaları yürütmektedir. Doğa Derneği, yaptığı çalışmalar sonucunda Posof ilçemizin sahip olduğu biyolojik çeşitlilik değerleri ve özellikle barındırdığı sağlıklı Dağ Horozu (Huş Tavuğu) nüfusundan dolayı doğal yaşam için önemli bir alan olduğunu tespit etmiştir. Derneğin çalışmalardan biri olan Posof Yaban Hayatı Geliştirme Sahası Yönetim Planını oluşturmayı hedefleyen toplantı 6–7–8 Eylül 2005 tarihlerinde ilçemizde yapılacaktır.

            Bu toplantı Posof Yaban Hayatı Geliştirme Sahası’nın Dağ Horoz (Huş Tavuklarını)’larını koruyabilecek etkinliğe ulaşmasını, bölgede bunu sağlayacak kapasitenin oluşmasını ve Dağ Horoz (Huş Tavuk)’larının yörede bölge insanıyla beraber devamlılığının sağlanmasını hedeflemektedir. Ayrıca dokümanın katılımcı bir süreçle hazırlanması planlanmaktadır. Daha uzun vadede ise toplantı çıktılarının alanda hayata geçirilmesi amaçlanmaktadır.

ARKEOLOJİK SİT ALANLARI

1- KOL KALESİ

2- MERE KALESİ

3- CANCAK KALESİ

4- HUNEMIS KALESİ, KİLİSE ve MANASTIRI

5- GINYA KALESİ ve KİLİSESİ

6- CAK KALESİ

7- HANGEL KALESİ, KİLİSE ve MANASTIRI

8- SAVASIR KALESİ

9- ALTINKALE

10-DADAPALA KALESİ

11-NENEKAYA

İLÇEMİZDEKİ TURİSTİK ESERLER ve EŞSİZ DOĞAL GÜZELLİKLERDEN GÖRÜNÜMLER

Alabalık Gölü

Resimler Sadece üyeler içindir!

Altıntepe Kale Kalıntıları ve Kilise

Resimler Sadece üyeler içindir!

Armutveren Gölü

Resimler Sadece üyeler içindir!

Cak Suyu ve Kalesi Mevkii

Resimler Sadece üyeler içindir!

CAMİLERİMİZ

Resimler Sadece üyeler içindir!

Gönülaçan Camii

Resimler Sadece üyeler içindir!

Baykent Camii

Resimler Sadece üyeler içindir!

Söğütlükaya Camii

Resimler Sadece üyeler içindir!

Kopuz Köyü Camii

Resimler Sadece üyeler içindir!

Çayırçimen Camii

ÇEŞMELERİMİZ

Resimler Sadece üyeler içindir!

DAĞ HOROZLARI

Resimler Sadece üyeler içindir!

RUEDI AESCHLIMANN

Luke Smith

Erim Dadapala Kalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Ginya Kalesi ve Kilisesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Hiram

Resimler Sadece üyeler içindir!

Hümeniş Kalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Kapan-Kemerli Mağarası

Resimler Sadece üyeler içindir!

Mere Kalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Mesire Yerleri

Resimler Sadece üyeler içindir!

Nenekaya

Resimler Sadece üyeler içindir!

Kol Kalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Posof Çayı

Resimler Sadece üyeler içindir!

Savaşır Kalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

Süngülü Göller

Resimler Sadece üyeler içindir!

Süngülü Magaraları

Resimler Sadece üyeler içindir!

Sus Kap Mağarası

Resimler Sadece üyeler içindir!

Sus Kap Şelalesi

Resimler Sadece üyeler içindir!

NOSTALJİ KÖŞESİ

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!