
Gökçebey ( Tefen) Tarihi
Tarihi gelişimine baktığımız zaman Gökçebey, ilk adı olan Tefen, bölgemizdeki üç kazadan birisiydi (Ereğli, On iki divan Bartın, Tefen).
1519–1568 yıllarında kaza olarak geçen Tefen adli ve idari bakımından Bolu sancağına bağlı günde 20 akçelik bir yerleşim merkeziydi.
1519 yılında 67 olan hane sayısıyla Tefen, 1568 Yılına gelindiğinde bu sayı 117’e yükseldi.
Yerleşim merkezinin yıllar boyu nüfus hareketlerinde azalıp çoğalmasıyla bazen kaza bazen de nahiye (Kadı naibi yönetimi) olarak 1800 yıllarına gelindi.
1841’den itibaren kayıtlarda tekrar kaza olarak geçen Tefen, Kastamonu Eyaleti Viranşehir (Eskipazar) sancağına bağlıydı.
1870 yılından sonra yayınlanan “İdare-i Umumüye-i Vilayet Nizamnamesi” ile “Vilayetler Livalara, Livalar Kazalara, Kazalar Nahiyelere ve Nahiyelerde Karyelere (Köyler) ayrılmıştır denmektedir”
Nizamname yayınlandıktan sonra Tefen kazası Tefen Nahiyesine dönüşmüştü.
1918 yılında yayınlanan Bolu Livası salnamesinde Tefen Nahiyesi olarak geçen Tefen 16 köy 7000 nüfuslu bir nahiyedir.
1924 yılı kayıtlarında Tefen Nahiyesi olarak geçen topraklar bazen de “Tefen Pazarı” olarak da geçiyor.
1928 yılından sonra daha da küçülen Tefen, Uzunahmetler Köyü’ne bağlı mahalle “Tefen Pazarı” olarak geçer.
1928’den 1930 yılına kadar yapımı süren Demir yolu hattının 1930’dan sonra kısmen açılması ile Tefen de demiryolu istasyonun çevresinde tekrar yerleşmeler başlar. Nüfusun devamlı artması neticesinde yerleşim yerinde büyüme görülür.
3.7.1954’de Nahiye idaresine geçmek için sınırlarının belirlenmesini isteyen Tefen’in başvurusunda şunlar belirtilir:
“Doğusu sınırın Kırık deresinden itibaren tulum oğlu ve Hamzalar tarlası sınırı ve oradan Uzunahmetler’den gelen dereyi geçerek hakkı Karademir tarlasını takiben yine kahya oğulları müşterek tarlası ve oradan muhtar Nizamettin Karademir su kuyusuna Batısı Irmak, Kuzeyi muhtar Nizamettin Karademir’in su kuyusundan taşlık dibi Akkuba tepesi, sırtındaki çifte elektirik direğinden Veisoğlu Köyü’nün Ferhatoğulları müşterek tarlaları, içinde bulunan elektirik direklarini takiben Akkuba tepesinin nihayeti ve oradan Tefen şosesini ve istasyonunu geçerek ırmağa kadar olan malli, Güneyi Gaziler köyü ile bu köy arasındaki eski hudut olan kırk deresi ile çevrilidir”
Devrek Kaymakamı Bedii Güven imzalı 37 nolu kararda Tefen köyü sınırın eskiden tespit edilmiş olmasından bir niza bulunmadığı anlaşılmakla 442 sayılı köy kanunun 4 ve5 inci maddeleri gereğince karar verilmiştir.
442 sayılı köy kanunun 4. maddesinde belirtildiği gibi eskiden var olan bir yerin tekrar aynı sınırların içinde yeniden yerleşim yeri olarak kurulmasıdır. Tefen de eski sınırları içinde yeniden kurulmuş oldu.
Böylece 22.9.1954 yılında alınan kararla Devrek ilçesine bağlı nahiye konumuna getirilen Tefen, bugünkü Gökçebey yerleşim yeri kurulmuş olur. Adı da Tefen nahiyesidir.
1960’lı yıllarda Bakanlar Kurulu kararıyla Nahiyenin Tefen olan adı Gökçebey olarak değiştirilmiş yeni adı Gökçebey olmuştur
1972 yılının haziran ayına kadar muhtarlıkla idare edilmiş; Haziran 1972 yılından itibaren belediye teşkilatı kurulmuş; 1990 yılına kadar Gökçebey nahiyesi, Devrek ilçesine bağlı olarak kalmış ve 10–05–1990 tarihindeki 3644 sayılı kanunla Devrek ilçesinden ayrılarak idari yapıda ilçe olmuştur.
06.05.2009
Resimler Sadece üyeler içindir!
CORAFİ KONUM
İlçe Batı Karadeniz Bölgesinin iç kesiminde 65° - 79° güney- kuzey enlemi , 26° - 42° batı -doğu boylamı arasında olup; doğusunda Bartın ili ve Karabük’ün İlinin Yenice ilçesi, batısında Zonguldak Merkez İlçe ve Çaycuma ilçesi, güneyinde Devrek ve Yenice ilçeleri, kuzeyinde Çaycuma ilçeleri bulunmaktadır. Ankara -Zonguldak kara ve demir yolları üzerinde bulunan Gökçebey ilçesine, Saltukova Havaalanı 27 kilometre uzaklıktadır.
İlçenin mevcut yüzölçümü 15.152 km² olup mücavir alan olan 7.406 km² ile birlikte 22.558 km² yapmaktadır.İlçenin % 60’ ı ormanlarla kaplıdır. Denizden yüksekliği 51 metre olan Gökçebey ilçesi, Boynuz Tepe (1179 m), Ohlar Tepesi (1005 m.), Sarıçam Tepesi (1003 m.), Karahisar Tepesi(979 m.), Karaçam Tepesi (961 m.), Düzağaç Tepesi (950 m.), Küfelik Tepesi (918 m) ve Üçtepe (906 m) olmak üzere 8 tepe ile çevrilidir. Filyos Irmağı Karabük İl’inden gelen Soğanlı Çayı ile birleşerek ilçenin kenarından geçer ve Filyos beldesinden Karadeniz’e dökülür. Karadeniz ikliminin egemen olan ilçede yazları ve kışları ılık geçer. Kabalaklı, Pamukdüzü, Kertili (Çamlık) mesire yerleri, Karanlık Dere, Kurtdamı ve Sarıgöl Ormanları av turizmine son derece elverişli yerlerdir.Merkez ilçe, Bakacakkadı ve Hacımusa beldelerinde belediye teşkilatları vardır.
EKONOMİK DURUM
1) FAALIYETTE BULUNAN SANAYI TESISLERI ILE BU TESISLERDE ÇALIŞAN SAYISI
İlçemizde, Çanakçılar Seramik, , Gökçe-Yağ Sanayi, Dokap Gıda Sanayi,Dokap Yapı Elemanları Sanayi,Em-ko Fenni Malzeme Sanayi,Milangaz LPG Dağıtım Sanayi,Karademir Mobilya Sanayi Anonim Şirketi,bulunmaktadır.
Bu şirketler de toplam olarak 700 civarında yönetici,teknisyen ve işçi istihdam edilmektedir.
2) TARIM VE HAYVANCILIK
İlçemizde Ziraat Odasına kayıtlı 1904 çiftçi , 850’ e yakın sera bulunmaktadır.Bu seralarda marul, ıspanak, lahana, pırasa, Salatalık, biber, patlıcan, domates ve fasulye yetiştirilerek köylü pazarlarında pazarlanmaktadır.
İlçemizde toplam tarım arazisi 74.873 Dekar.Devlet eliyle sulanan tarım arazisi mevcut değildir.
İlçemizde Yıllık Üretim Miktarları (Ton)
Buğday 7796
Mısır 7245
Yulaf 294
Arpa 211
Son tespitlere göre İlçemizdeki Hayvan sayısı:
Koyun 2500 adet, Keçisi 500 adet,Büyük Baş Yerli Irk 2973 adet, Saf Kültür 711 adet, Kültür Melezi 2118 adet ve Manda 40 adet
İlçemizde 45 adet tavuk çiftliği bulunmakta olup,581.670 x 6= 3.490.020 Adet/Yıl
Yerli Arı Kovanı :
a) Dolu : 756
b) Boş :1320
3) TURIZM
Kabalaklı, Pamukdüzü, Kertili (Çamlık) Mesire yerleri olarak tercih edilir.Karanlık dere, Kurtdamı ve Sarıgöl Ormanları Av Turizm için kullanılabilir alanlar olarak göze çarpmaktadır
Ayrıca Bakacakkadı beldesinde faaliyette bulunan 100. Yıl Atatürk tatil köyü turizm açısından değerlendirilebilecek bir beldedir.
4) KOOPERATİFLER
İlçemizde 6 adet kooperatif mevcut olup 4 adedi Ormancılık, 1 adedi süt sığırcılığı ve 1 adedi Tarımsal amaçlı kalkınma kooperatifi olarak faaliyet göstermektedir.
5) BANKALAR
İlçede, Ziraat ve İş Bankası Şubelerinden başka banka şubesi mevcut değildir.
6) FUAR, SERGİ, PANAYIR
İlçemizde 2007 yılında Uluslararası El Sanatları ve Halkoyunları Festivali yapılamamıştır.
GÖKÇEBEY’ DE SOSYAL YAŞAM VE EĞİTİM
a) Konut:
İlçedeki konutlar betonarme olarak yapılmakta,kooperatifçilik olayı gelişmemiş,yurtdışında çalışan vatandaşlar ilçeye çok katlı konutlar kazandırmışlar,son zamanlarda Özellikle Almanya’daki vatandaşların işsizlikten dolayı sıkıntı çekmesi ilçedeki inşaat durumunu olumsuz yönde etkilemiştir.
b) Sosyal Yaşantı:
İlçedeki sosyal yaşantı genelde iyidir.Halk yazın Filyos Irmağı kenarında bulunan piknik alanlarında Belediye aile çay bahçesi ile DDY’larından kiralanarak açılan Çay bahçesi halkın akşamları vakit geçirmelerine olanak sağlamaktadır.
Kabalaklı, Pamukdüzü, Kertili (Çamlık) Mesire yerleri olarak tercih edilir.Karanlık dere,Kurtdamı ve Sarıgöl Ormanları Av Turizmi için kullanılabilir alanlar olarak göze çarpmaktadır.
c) Sosyal Tesisler:
İlçe merkezinde Sosyal tesis olarak Belediye aile çay bahçesi,Ada Düğün Salonu ile DDY’larından özel şahıs tarafından kiralanan çay bahçesi mevcuttur.Belediye aile çay bahçesi ve Ada Düğün salonu yazın düğün ve açık hava toplantısı yapmak için kullanılabilmektedir.
Ayrıca,Bakacakkadı Beldesinde 100.Yıl Atatürk Tatil Köyü bulunmakta, bu tatil köyü 194 dönüm arazi içinde 34 odası bulunan otel, 200 kişilik konferans salonu ,yüzme havuzu,su üstü gazino,kafeterya,bar ,lokanta,piknik alanları,futbol sahası ve gezi parkları bulunmaktadır.
d) İş ve Çalışma Hayatı:
Gökçebey halkı genellikle Özel Sektöre ait fabrikalarda çalışmaktadır.Devlet yatırımı mevcut değildir.Özellikle seramik ilçesi olmaya adaydır.İlçedeki genç nüfusun artması gençler arasında işsizlik oranını da artırmaktadır.Son yıllarda ilçemizden bazı kentlere çalışmak için genç nüfustan göç olmuştur.
Resimler Sadece üyeler içindir!
1990 yılı verilerine göre Gökçebey İlçe merkezinde çalışan toplam nüfus 1621 kişidir. Çalışanların%2.71’i tarım sektöründe,%30.84’ü sanayi sektöründe,%66’sı hizmet sektöründe çalışmaktadır.
Tarımda çalışanların %77,2'si erkek,%22,7'si kadın; sanayide çalışanların %91’i erkek,%9’u kadın; hizmet sektöründe çalışanların %82’si erkek,%18’i kadındır.
Aynı yılda kırsal kesimde çalışma çağında bulunan 21347 kişinin 14178 kişisi faaldir. Yani çalışma çağındaki nüfusun %66.41’i herhangi bir işte çalışmakta dolayısıyla faal nüfusu oluşturmaktadır. Kasabalarda ise (Bakacakkadı ve Hacımusa)toplam nüfusun %56.32’si çalışabilir nüfusu oluşturmaktadır.
Kırsal kesimde aktif nüfusun %84’ü tarımda,%12,4'ü hizmet sektöründe,%3,6'sı sanayi sektöründe çalışmaktadır. Tarımda çalışanların %72,8'i kadın,%27,2'si erkek; hizmet sektöründe çalışanların %9,5'i kadın,%90,5'erkek;sanayi sektöründe çalışanların %7,9'u kadın,%92,1'i erkek nüfus oluşturmaktadır.
1990 yılı verilerine göre sektörel dağılım dengesi kırsal ve kentsel kesimde birbirine taban tabana zıttır. Nitekim kırsal kesimde tarım I.sıradayken kentsel kesimde son sırada yer almaktadır.
2000 yılına ait DİE verilerinde köy ve kasaba bazında verilere ulaşılamamıştır. Buna göre; Gökçebey ilçe merkezinde çalışabilir toplam nüfus(12–64) 5827 kişidir. Bunlardan %27.81’i çalışırken (1621 kişi);%4.25’i işsiz(248 kişi) ve %67.94’ü (3970 kişi)iş gücünde değillerdir.
Aktif nüfusun 2000 yılı sektörel dağılımına bakarsak; hizmet sektörü%47.75;imalat sanayi %30,8;ticaret%16,2;tarım%2,7'dir. Hizmet sektöründe çalışanların %70’i erkek,%30’u kadın; imalat sanayinde çalışanların%91’i erkek,%9’u kadın; ticaretle uğraşanların %88,5'i erkek,%11,5'i kadın; tarımda çalışanların %77.27 erkek,%22.73 kadın nüfus oluşturmaktadır.
Çalışanların yerleşim alanlarına dağılışına baktığımızda kırsal kesimde çalışanların yüksek bir orana sahip olduğunu görüyoruz. Oysa kırsal kesimde çeşitli iş imkânları olmadığı gibi çalışma çağındaki nüfusta sürekli göç etmektedir. Dolayısıyla kırsal kesimde iş imkânları azlığı söz konusudur. Ancak ister kendi ihtiyaçları için olsun isterse ticari amaçlı olsun tarımla uğraşan ve çalışma çağında olan nüfusun hemen hepsi faal nüfus olarak kaydedildiği için burada aktif nüfus yüksek bir oran gösterir. Ancak tarım dışında çalışanların bir kısmı Gökçebey, Zonguldak ve çevre illere göç etmişlerdir ve halen bu durum devam etmektedir.
Ayrıca çalışan nüfus konusunda değinilmesi gereken bir başka konuda bağımlı nüfustur. Bağımlı nüfus; Ekonomik yönden aktif nüfusun bakmakla yükümlü olduğu nüfus grubuna denir. Genellikle 12 yaş altı ve 64 yaş üzerini kapsar. Ekonomik ve demografik yönden aktif olan her bir kişinin kendi dışında bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısını gösterir.
Araştırma sahamızda bağımlılık oranı 1990 yılında 560 ‘tır. Yani aktif nüfus içindeki her 100 kişinin bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı 560’tır.
2000 yılında ise bağımlılık oranının yaklaşık 7 kat arttığı ve 3897 kişiye yükseldiği görülmektedir. Bu durum hem çalışabilir nüfusun göç etmesiyle hem de iş olanaklarının kısıtlı olmasından kaynaklanmaktadır. Nitekim ilçe sınırları içerisinde bulunan Kılınç seramik fabrikası 2000 yılında enerji tüketimini doğal gazdan karşılayamaması sonucu kapanarak Tekirdağ-Çorlu’ya taşınmıştır. Bunun sonucunda yaklaşık 200 kişi işsiz kalmıştır. İlçe'de genç nüfus artmaktadır ve bu nüfusa istihdam alanı sağlanamadığı için nüfus göç etmektedir.
e) Eğitim ve Kültür Durumu:
1) Resmi ve Özel Okul Durumu:
İlçede, 1 Anaokulu, 19 İlköğretim Okulu, 1 ÇPL Lisesi,1 Halk Eğitimi Merkez,1 Özel Eğitim Okulu, 1 Özel Rehabilitasyon Merkezi,1 Öğrenci Yurdu,1 Dershane ve 1 Meslek Yüksek Okulu mevcuttur.
İlçemizde kurulan Mithat-Mehmet ÇANAKCI Meslek Yüksel Okulu 2006-2007 öğretim yılında eğitim vermeye başlamıştır.
2) Öğretmen Sayısı :
İlçe Merkezi ve Köylerinde toplam 204 öğretmen vardır.
3) Öğrenci Sayısı :
İlköğretim okullarımızda toplam 3064,Ortaöğretim Kurumlarımızda 486,Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında 203 öğrenci 2006-2007 eğitim öğretim yılı itibariyle öğrenim görmektedir. Mithat-Mehmet Çanakcı Meslek Yüksek Okulunda ise 38 öğrenci öğrenim görmektedir.Yakın İlgi Özel Eğitim Okulunda 89,Ilıcanlar Özel Rehabilitasyon Merkezinde 51 öğrenci eğitim almaktadır. Özel öğrenci yurdunda 40 lise öğrencisi barınmaktadır. Özel Gökçebey Dershanesinde ise 143 öğrenci ÖSS ve OKS sınavlarına hazırlanmaktadır.Halk Eğitim Merkezimizde ise açılan 19 kursta toplam 314 kursiyer eğitim almaktadır.
İlçemizde 7 taşıma merkezine 36 okul ve yerleşim biriminden toplam 1332 öğrenci taşınmaktadır. Bu öğrencilere aynı zamanda öğle yemeği verilmektedir.
İlçemizde öğrencilerimizin OKS sınavlarında başarı oranları %35, ÖSS başarı oranı ise %4 civarındadır.
4)Kütüphane Durumu :
İlçemizde bulunan Halk Kütüphanesi Belediyeye devredilmiştir.Ayrıca tüm okullarımızın bünyesinde muhtelif ölçekte kütüphaneler mevcuttur. Kütüphaneye yeterli ödenek sağlanarak gerekli donanım yapılmalıdır.bu sayede öğrencilere daha fazla hizmet sağlayabilecektir.
5) Okuma Yazma Oranı :%98’dir
6) Basın Evi :Yoktur.
7) Tiyatro-Sinema :
Tiyatro salonu bulunmamakta,1 sinema mevcut olup faaliyette değildir. Ferdi gayretlerle düzenlenen tiyatro oyunları düzenlenmektedir.
8) Spor ve Folklor Faaliyetleri :
İlçede 2.Amatör kümede mücadele eden Gökçebey Spor Kulübü bulunmaktadır.Ayrıca Okullar arası futbol karşılaşmaları yapılmaktadır.Spor ve Folklor faaliyetleri okullarımız bünyesinde yapılmaktadır.
GÖKÇEBEY' DE NÜFUS
|
(2000 Yılı GNS)
|
ERKEK
|
KADIN
|
TOPLAM
|
|
GENEL
|
12.205
|
13.383
|
25.588
|
|
İLÇE MERKEZİ
|
3.937
|
4.003
|
7.940
|
|
BAKACAKKADI (B)
|
1.463
|
1.494
|
2.957
|
|
HACIMUSA (B)
|
930
|
817
|
1.747
|
|
KÖYLER
|
5.875
|
7.069
|
12.944
|
1990 yılında ilçe haline geldiğinde 20 köy e sahip olup toplam nüfusu 30.428 kişidir.
2000 yılında ise merkeze bağlı 18 köy ve 2 beldeye sahip olup nüfusu 25.558 kişidir.
2000 yılı nüfus sayımı itibariyle nüfusu 2000’den fazla olan yerleşmeler Gökçebey İlçe merkezi (7939) ve Bakacakkadı Beldesidir. (2957)
Ayrıca Gökçebey ilçesinin 2000 yılı itibariyle Zonguldak ilinin toplam nüfusu içindeki payı % 4,5’ tir.
Gökçebey ilçesinin nüfus artış hızı 1935 ile 2000 arasında Türkiye nüfus artışından % 14 az, Zonguldak nüfus artış hızından % 5 fazladır.
Gökçebey’de Nüfus Artışı ve Nüfus Artışlarının Karşılaştırılması
|
-
|
1935
|
2000
|
ARTIŞ
|
Binde Artış Hızı
|
|
GÖKÇEBEY
|
9.953
|
25.588
|
15.635
|
15
|
|
ZONGULDAK
|
322.108
|
615.509
|
293.491
|
10
|
|
TÜRKİYE
|
16.158.018
|
67.803.927
|
51.645.909
|
29
|
Osmanlı Dvleri dönemine ait nüfus kayıtlarında nüfusun 3000 kişi olduğu tahmin edilmektedir.
Cumhuriyet’in ilanında sonra sistemli olarak nüfus sayımlarından 1935 itibaren sağlıklı bilgilere ulaşabilmekteyiz.
Gökçebey ilçesinin nüfusu genel olarak incelendiğinde; 1935 yılında 9953 olan nüfusun 1990 yılında 30.428 kişi, 2000 yılında ise 25.588 kişi olduğu görülmektedir.
Sayım dönemlerine bakıldığında ilçe nüfusu 1950-1955 ve 1990-2000 dönemleri dışında sürekli artış göstermiştir.
|
YIL
|
ERKEK
|
KADIN
|
TOPLAM
|
|
1935
|
4465
|
5488
|
9953
|
|
1940
|
4520
|
5560
|
10.080
|
|
1945
|
4906
|
5712
|
10.618
|
|
1950
|
-
|
-
|
12.057
|
|
1955
|
4747
|
5426
|
10.173
|
|
1960
|
5518
|
6150
|
11.668
|
|
1965
|
5868
|
6836
|
12.704
|
|
1970
|
6889
|
7894
|
14.783
|
|
1975
|
7651
|
8465
|
16.116
|
|
1980
|
8785
|
9884
|
18.669
|
|
1985
|
9808
|
10.966
|
20.774
|
|
1990
|
14.256
|
16.172
|
30.428
|
|
2000
|
12.205
|
13.383
|
25.588
|
GÖKÇEBEY'DE ULAŞIM VE ALTYAPI
Karayolu: İlçemiz Karayolu ile Zonguldak iline 45 km.dir.İlçemizin içinden geçen Ankara-İstanbul karayolu ile Türkiye’nin her tarafına kolaylıkla ulaşım sağlanmaktadır.Duble yol çalışmaları da tamamlandığından ulaşım çok rahat sağlanmaktadır.
Demiryolu: İlçemizin içinden Zonguldak-Ankara demiryolu geçmektedir.
Havayolu : Çaycuma İlçesindeki havaalanı EYLÜL 2007 yılında hava trafiğine açılmış olup, Öger Türk Tur’ un 2008 yılı Mayıs ayından itibaren Zonguldak düsseldorf direk uçak seferlerine başlayacağı planlanmaktadır.
Denizyolu : Filyos Projesinin tamamlanması halinde, Filyos limanına kadar deniz ulaşımıyla gelinebilecektir. Ayrıca proje ilçe ekonomisi açısından da önem arz etmektedir.
|
Merkez
|
Uzaklık
|
Nasıl Gidilir?
|
|
Devrek
|
15 Km
|
Saat başı belediye halk otobüsleri ile gidiş-dönüş yapılmaktadır
|
|
Çaycuma
|
15 Km
|
Bartın'a doğru giden şehirlerarası otobüslerle ulaşım yapılmaktadır. Otobüslere ilçe merkezinden servis vardır.
|
|
Zonguldak
|
45 Km
|
Saat başı belediye halk otobüsleri ile gidiş-dönüş yapılmaktadır.
|
|
Bartın
|
45 Km
|
Bartın'a giden şehirlerarası otobüslerle ulaşım yapılmaktadır. Otobüslere ilçe merkezinden servis vardır.
|
|
Safranbolu
|
60 Km
|
Bu merkezlere sabah 9.30'da tren ile gidip akşam 18.30'da yine tren ile dönüş yapılabilmektedir.
|
Gökçebey belediye sınırları ile mücavir alan sınırlarının %88’ inin imar planı mevcut olup belediye sınırlarına sonradan katılan Üçburgu Mahallesinin halihazır harita yapımı devam etmektedir.
Belediye sınırları içerisinde bulunan ve yerleşim içerisindeki tüm alanlara içme suyu şebekesi yapılmış, içme ve kullanma suyu verilmektedir. İçme suyu Değirmen sokakta bulunan keson kuyudan 3 adet depolama su verilmek suretiyle şebekelere dağıtımı yapılmaktadır. Belediye sınırları içerisinde bulunan 6 mahallenin 5 mahallesinde kanalizasyon şebekesi mevcut olup bu 5 mahallenin %90 ‘ına hizmet verilmektedir. Belediye sınırlarına sonradan ilave edilen Üçburgu Mahallesine arazi yapısı ve ekonomik nedenlerden dolayı kanalizasyon tesisi yapılmamış ancak kanalizasyon yapımı için gerekli girişimlerde bulunulmuştur.
Ayrıca belediye sınırlarının içme suyu sıkıntısı çekmemesi için sondaj çalışması yapılmış ve verimli içme suyu bulunmuş olup bu suyun şebekeye dağıtımının çalışmalarına en kısa süre içerisinde başlanacaktır.
PTT Müdürlüğü,Telefon Hizmetlerinin kendisinden ayrılması ile dağıtıcılık görevi yanında,Anlaşmalı Bankaların kredi kartı tahsili,SSK emeklilerinin maaş ödemesi,Telefon faturalarının tahsili gibi işleri üstlenmiştir.02.08.1999 tarihinden itibaren Türk Telekom Şefliği kurularak bu Şefliğe bağlı 9 adet santralde 6.450 adet bağlanabilir numaranın 6208 adedi faal durumda olup 173 adet çeşitli yerlerdeki santrallerde boş numara mevcuttur.İlçede 18 adet kartlı Ankisör ve 1 adet telekom bayisi bulunmaktadır.
İklim
Gökçebey’ de tipik Karadeniz iklimi hüküm sürmektedir. Yazlar ılık, kışlar ise çok sert değildir. İlçede yağış boldur ve hemen her mevsim yağışlıdır. En fazla yağış sonbaharda, en az yağış ilkbaharda olmakla beraber toplam yağış miktarı 1240 mm.’ dir. Buna bağlık olarak ta bağıl nem oldukça yüksektir. ( %69 ) En sıcak ay temmuz (21.7) en soğuk ay Şubat (5.8)’ dir. Hakim rüzgar yönü ise KD-GB’ dır.
Gökçebey’ in bulunduğu çevrenin bitki örtüsü kayın, meşe, çam ve çınarlardan oluşan karışık ormanlardan oluşmaktadır. Ancak bu ormanlar eğitimin az olduğu yerlerde tarla açmak amacıyla tahrip edilmişken, sarp yamaçlarda varlıklarını korumaktadırlar. Güneydoğu’ da yer alan tepenin kimi kesimlerde de seyrek çamlara ve insan eliyle oluşturulmuş kavaklara ve meyve bahçelerine rastlanılmaktadır. Demir yolunun güney batısında Filyos Çayı’ndan çok az kot farkıyla kazanılan düzlük alanda oldukça büyük yer kaplayan çınarlardan oluşan yeşillikler mevcuttur.
Hakim toprak türü kahverengi orman toprağıdır. Filyos Vadisi’nde ve kuzeydoğudaki dere vadisinde alüvyal topraklar görülürken, Filyos Vadisi’nin kuzeybatısında ise gri-kahverengi orman toprağı görülmektedir.
Filyos vadisi boyunca uzanan tarım alanlarındaki topraklar bölgede yetişen her türlü bitkiyi yetiştirmeye elverişli, meyilleri düz, iyi drene olmuş, kolay işlenebilir, derin ve verimli arazilerdir. İyi drenajlı, ince bünyeli topraklar olup nadassız kuru tarım arazisidirler.