EŞME’NİN TARİHÇESİ :
Tarihin ilk çağlarından beri değişik milletlere merkez olan Eşme Frigler in ilk yerleşim birimlerinden biri olmuştur, M.Ö. 676 tarihinde Kimmerler’in hâkimiyeti altına girmiştir. Kimmerler’den sonra sırasıyla, Lidya ve Bergama krallıklarının eline geçen yöre, M.Ö. 130 tarihlerinde Roma hâkimiyetinde kaldı. Roma İmparatorluğu’nun 395’te ikiye ayrılmasıyla Doğu Roma (Bizans) sınırları içinde kalan ilçe, Anadolu Selçukluları döneminde Türklerle Bizanslılar arasında zaman zaman el değiştirdi. 1233 tarihinde Uşak’la beraber Eşme yöresi de kesin olarak Türk hâkimiyetine geçti. Bu dönemde ilçe civarına kesif bir Türkmen yerleşmesi oldu.
Germiyanoğulları Beyliği’nin 1300 tarihinde tamamen bağımsız hale gelmesiyle Eşme civarı, adı geçen beyliğin sınırları içinde yer aldı. Germiyan Beyliği topraklarının 1429 tarihînde Osmanlılar tarafından ilhak edilmesi üzenine, ilçe de bu devletin sınırları içinde kalmış oldu. Osmanlılar zamanında Aydın Vilayeti, Saruhan (Manisa) Sancağı’na bağlı bir kaza statüsünde olan ilçenin, bu dönemde Günay ve Serye(Sirge) adlı 2 nahiyesi ile 73 köyü vardır. 1307 (1891) tarihli Hüdavendigâr Vilayeti salnamesinde Eşme, Saruhan Sancağı’na (Manisa) bağlı bir kaza olarak geçmektedir. Söz konusu tarihlerde ilçede, 9341 erkek, 8586 kadın olmak üzere toplam 17927 nüfus vardır.
Eşme'nin ilk sakinlerinin Esmeli Aşiretinden olduğu rivayet edilmektedir.Eşmeli aşiretinin bu adı nereden aldığı bilinmemekle beraber, Eşme pınarların başına yerleşen aşiret oymaklarına veya göç kafilelerine verilen isim olarak düşünülmektedir. İlçemiz Türk aşiretlerinden Eşmeli, Kacar, Harmandalı, Kızılkeçeli, Karatekeli, Sarıkeçili, Sarıtekeli, Sarıkeçeli, gibi aşiretlere yurt ve oba olmuştur. Bu aşiretlerin bazılarının varlığını halen devam ettirmekte olup, Karakeçili aşiretinin Urfa ve Bilecik te ,Eşmeli aşiretinin de Kocaeli’ndeki aşiretlerle kan ve akrabalık bağlarının bulunduğu bilinmektedir.
Eşme yöresinin 1920 İerde Yunan işgali ile karşı karşıya kaldığı bilinmektedir. Yunanlılar bugün ilçenin köyü olan Takmak a kadar gelerek burayı işgal ettiler. 3 Eylül 1922 tarihinde Türk ordusunun yöreye gelmesiyle Eşme düşman işgalinden kurtuldu. Daha sonra iManisa İline bağlanmış ve İlçe merkezi 1934 yılında ulaşım durumu göz önünde bulundurularak Takmak’tan Eşmeye taşınmıştır. İlçe 1953 yılında Uşak Kazasının İl olması ile birlikte Uşak'a bağlanmıştır.
İDARİ YAPI :
İlçemizde bir merkez belediyesi ve 3 Kasaba Belediyesi ve 58 Köy mevcuttur.
İlçe Merkezinde 5, Ahmetler Kasabasında 2, Yeleğen Kasabasında 3, Güllü Kasabasında 2, mahalle muhtarlığı mevcut olup, Merkez Belediyesi ile 3 Kasaba Belediyesi ile 58 Köyümüz vardır.
Köylerimiz genellikle birden fazla mahalleden müteşekkil olup, dağınık bir yerleşim görülmektedir. İlçemize bağlı 58 Köye bağlı olarak 116 yerleşim birimi bulunmaktadır.
ILÇENIN NÜFUS DURUMU
İlçenin nüfusu 22 Ekim 2000 tarihli Genel nüfus sayımına göre ; Merkez İlçe merkezi 11 615 , Belde ve Köyler Toplamı 27 254 olmak üzere İlçenin nüfusu toplam 38 869 dur.
Eşme İlçesinin 2000 yılı Genel Nüfus Sayımına göre ;
İlçe Merkezinin Nüfusu 11 615
Yeleğen Kasabasının Nüfusu 2 661
Ahmetler Kasabasının Nüfusu 2 018
Güllü Kasabasının Nüfusu 1 993
Köylerin Nüfus Toplanı 20 584
GENEL TOPLAM 38 869
İlçemiz nüfusunun çeşitli mesleklere göre dağılımı ise % 40 çiftçi, %20 Küçük esnaf, % 5 yurt dışında işçi, % 5 sanatkâr ve %30 serbest meslek sahibidir. İlçemiz merkezinde okuryazarlık oranı % 96 oranındadır.
Eşme İlçesi 22 Ekim 2000 Nüfus sayımına göre Erkek Nüfus Dağılım
Eşme İlçesi 22 Ekim 2000 Nüfus sayımına göre Kadın Nüfus Dağılımı
Eşme İlçesi 22 Ekim 2000 Nüfus sayımına göre Nüfus Dağılımı
ESME’NİN COĞRAFİ YAPISI
İlçemiz 1338 Km² yüzölçümlü, doğusu Uşak ve Ulubey ,batısı Sarıgöl ve Alaşehir ,kuzeyi Kula ve Selendi, güneyi Güney İlçesi ile çevrili, 823 rakımlı bir yerleşim merkezidir.Eşme il merkezi olan Uşak 'a karayolu ile 64 km. demiryolu ile 69 km.’dir.Alaşehir 'e karayolu ile 50 km, demiryolu ile 49 km,Kula ilçesine karayolu ile 45 km, Güney ilçesine karayolu ile 39 km uzaklıkta olup, İç Anadolu'yu Ege Bölgesine bağlayan geçit yolu üzerinde Omurbaba, Kabaş-Macar, Güney Ören, Ağabey, Emirli ve Kemer Dağının eteklerinde kurulmuş bulunmaktadır. Kuzeye düşen köylerin bir kısmı Gediz vadisindedir.
Gediz Nehrinden başka yaz ve kış devamlı akan akarsuyu yoktur. Kışın yağmur suları ile beslenen Güllü ve Eşme dereleri mevcuttur.
İKLİM ve BİTKİ ÖRTÜSÜ
İlçemizde kışlar çok soğuk,yazlar sıcak ve kurak geçer. Kışın fazla kar yağmaz. İlkbahar ve Sonbahar mevsimleri uzun sürer. İlçe merkezi engebeli arazi üzerine kurulmuş olduğundan kışın yağan şiddetli yağmurlar erozyona sebep olmaktadır. Arazi genel olarak çıplaktır. Dağlarda fundalık halinde meşelik varsa da çok yer çıplaktır. Güllü, Karacaömerli ve Akçaköy dolaylarında çam ormanları mevcut olup diğer yerler Meşe, Palamut, Pıynar ve Ardıç ile kaplıdır.
İlçemizdeki yıllık ortalama yağış M² ye 241.8 /Kg dır. Yağışların aylara ve mevsimlere göre dağılımı düzensizdir.
İlçe Adının Hikayesi
Eşme’nin ilk sakinleri Eşmeli Aşiretinden olduğu için İlçe Merkezinin Eşme
Adını aldığı rivayet edilir. Daha önce Kaza Merkezi Takmak’da iken, İstiklal Savaşından sonra kaza merkezi tamamen yakılıp yıkılmış, l934 yılında Kaymakam Vakkas Bey tarafından
İlçe merkezi şimdiki Elvanlar Mahallesine devredilmiştir.
SOSYAL DURUM
a) Konut
Engebeli bir arazi üzerine yerleşmiş olan İlçe Merkezindeki konutların tamamına yakın bir kısmı ile Köylerdeki yeni yapılan binaların önemli bir bölümü genellikle betonarmedir. Karkas yapılarında bulunduğu gözlenmektedir. Yapılar genellikle yeni ve planlıdır. Bunda yurtdışında çalışanların büyük rolü vardır.
İlçe merkezinde 5020 adet mesken bulunmaktadır.
İlçede sosyal yaşantı genellikle gelişmiştir. İlçe Merkez ve bağlı 3 Kasaba ile birlikte 57 Köy bulunmaktadır. Merkez ve Köylerin tamamında elektrik sorunu bulunmamaktadır.
b) Sosyal Yaşantı
İlçe belde ve köylerdeki yaşayan halkın tamamı homojen bir yapı arz eder. Türk kültüründe yaşatılan gelenek ve göreneklerin hepsi mevcuttur. Kıyafet olarak ilçemizde kadınların günlük kıyafetleri; Göynek, entari, yelek, sırta giyilen kıyafetler dendir. Kadınların ayağa giydikleri kıyafetler ise çorap ve naylon ayakkabıdır. Kadınların başa bağladıkları tülbent (Bunu genç kızlar başa bağlar)Yaşlılar ise önce tülbent daha sonra üzerine yazma bağlarlar. Yazma kare şeklinde desenli ince bir örtüdür.Kenarları mekik firkete, tığ veya iğne oyalarıyla süslenerek kullanılır.
İlçemizde yemek çeşitleri olarak; hamur işlerinden Börek, bükme, yufka, unlu yiyeceklerdendir.
Çorbalar, et yemekleri güncelliğini devam ettirmektedir. Bilhassa çorbalardan tarhana çorbası meşhurdur. Et yemeklerinden; Keşkek, Bulgur, etli nohut önemli yer tutmaktadır.
Tatlılar olarak un helvası, tenem helva, irmik helvası mevcuttur.
c) Sosyal Tesisler
İlçemizde sosyal tesis olan spor sahası, (çimlendirme çalışmaları yapılmakta), halı saha, Belediye çok amaçlı düğün salonu, Dumlupınar ilköğretim okulu bünyesinde kapalı spor salonu, öğretmen evi mevcuttur. Ayrıca belediyenin yaylak mevkiinde yapımı devam eden doğa parkında; anfi-tiyatro, müze, yüzme havuzu, cirit sahası ve piknik alanları mevcuttur.
d) İş ve Çalışma hayatı
İlçemizde çalışma hayatı tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak buğday, arpa, yulaf, mısır, nohut, kuru fasulye, fiğ, burçak, tütün, haşhaş, susam, ayçiçeği, soğan, sarımsak, kornişon salatalık, salçalık biber, kavun, karpuz üretilmektedir.
Halkımızın büyük bir bölümü yurt dışında bilhassa Almanya da işçi olarak çalışmaktadır. Bu durum Eşme halkının gelişmesinde önemli bir etken olmuştur.
İlçemizde hayvancılık olarak büyük ve küçük baş hayvancılık yaygın bir şekilde yapılmakta, bunlardan tavuk, koyunculuk ile süt sığırcılığı ve sığır besiciliği büyük bir miktarda halkımızın geçim kaynağını teşkil etmektedir.
Yörede hayvancılık, çiftçinin önemli gelir kaynaklarındandır. İlçede tarım ve hayvancılık birbirini destekler özelliktedir, son yıllarda hayvancılık faaliyetlerinde önemli gelişmeler sağlanmıştır. Özellikle büyük baş hayvancılıkta, ahır hayvancılığına, doğru geçiş dikkati çekmektedir. Aynı durum kümes hayvancılığında da görülmektedir. Modern kümeslerde, kafes sistemi ile ticari amaçlı, yumurta ve et tavukçuluğu giderek yaygınlaşmaktadır.
İlçe merkez ve köylerinde yoğun olarak özellikle kış aylarında kilim dokumacılığı yapılmakta idi, Ancak son yıllarda Kilimcilik sektöründe meydana gelen kriz nedeniyle daha önce 100.000 M2 civarında yıllık kilim üretimi 20.000 M2 ye kadar düşmüştür. Uzak doğudan gelen el dokuma kilimlerin ülkemize daha ucuz maliyetle ithal edilmesi ve yerli kilimlerin bu ürünlerle rekabet edememesi bu sektörün yok alma noktasına gelmesine neden olmuştur.
1994 yılından beri ilçemiz uluslar arası kilim festivali yapılmakta ve böylece eşme kilimleri büyük ölçüde tanıtılması sağlanmış bulunmaktadır.
İlçede iş imkanı bakımından devlet daireleri ve serbest ticarethaneler dışında tarım işçiliği bulunmaktadır.
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!
Eşme l953 yılına kadar Manisa İline bağlı iken, Uşak İl olunca Uşak’a bağlanmıştır.
CANLI DESTEK
