BUCAK İLÇESİ’NİN TARİHÇESİ

            Yurdumuz uygarlıklar beşiğidir. Tarihin her döneminde değişik uygarlıklar Anadolu Yarımadası’nda yaşamıştır.

            Bucak’ta yapılan kazı ve incelemelere göre uygarlık, tarihöncesi çağlarına kadar uzanmaktadır. Neolitik, kalkolitik ve eski tunç çağı devirleri Bucak’ta da hüküm sürmüştür.

İlçe merkezimizdeki Höyücek’te Prof. Refik Duru tarafından yapılan kazılarda M.Ö. 6. ve 7. binli yıllara ait eserler bulunmuştur.

            Bucak’ta tarihöncesi çağlarına ait pek çok höyük bulunmaktadır. Bunları şöyle sıralayabiliriz:

1-Tepecik Höyüğü.(İlçe merkezinde)

2-Höyücek Höyüğü.(İlçe merkezinde)

3-Çingene Tepesi.(İlçe merkezinde)

4-Şerefönü ve Bozburun (İkizce Höyük) Höyükleri.(Ürkütlü Kasabası)

5-Yuva Höyüğü.(Yuva Köyü’nde)

6-Uğurlu Höyüğü.(Uğurlu Köyü’nde)

7-Karaaliler Höyüğü.(Karaaliler Köyü’nde)

            Bu höyüklerden de görüleceği gibi Bucak’ta ilk yerleşimler tarihöncesi çağlara kadar dayanmaktadır.

            Tarihin her döneminde Bucak çevresi birçok devletin egemenlik sahası içinde görülmektedir. Bucak çevresinde kurulan devletler sırasıyla Pisityalılar, Persler, Makedonyalılar, Selefkoslar, Romalılar, Bizanslılar ve Türklerin kurduğu devletler olan Selçuklular, Beylikler Dönemi, Osmanlılar ve son olarak Türkiye Cumhuriyeti’dir.

            Türklerin bu topraklara gelmesinden önce bu topraklarda egemenlik kuran devletlerden kalma pek çok tarihi kalıntı ilçemizde görülmektedir. Evliye Çelebi’nin de ünlü Seyahatname’sinde harap olarak belirttiği bu kalıntıların izleri günümüzde de görülmektedir. Bunları şöyle sıralayabiliriz: ( Bu uygarlıklar M.Ö 1900 yıllarına, Pisidyalılar’a dayanır.)

1-Kremna (Çamlık Köyü’nde Roma Şehri)

2-Kodrula (Kestel Köyünde, Roma Şehri)

3-Kretapolis (Kızılkaya’da, Roma Şehri)

4-Sia(Osia) (Karaot Köyü’nde, Roma Şehri)

5-Komama (Ürkütlü’de, Yunan yerleşmesi)

6-Milyas (Kocaaliler’de Yunan-Roma yerleşmesi)

7-Sur kalıntısı (Taşyayla Köyü’nde)

8-Yunan kaya mezarı (Kuşbaba Köyü’nde)

9-Bizans kalıntısı(Kızıllı Köyü’nde)

10-Bizans kalıntısı(Kızılseki Köyü’nde)

            Son zamanlarda yapılan kazılara göre kayıp şehirler Kreates ve Kreatyum’un ilçemiz Onaç Yakası’nda ve Boğazköy’de olduğu tespit edilmiştir.

            Türklerden önceki yerleşimler ve uygarlıkların bu kısa tanıtımından sonra ebedi Türk yurdu olan bu toprakların Türklerle tanışmasına geçebiliriz. Malazgirt Zaferi’yle Türklere Anadolu’nun kapıları açılmıştır. Yalnız, bu büyük zaferden önce Anadolu Türklerle tanışmıştı. Kolonizatör Türk Dervişleri (Alperenler)nin bu topraklara geldiği, arkadan gelecekler için altyapı oluşturduğu bilinen bir gerçektir. İlçemizin çeşitli yerlerindeki adı sanı bilinmeyen ve “yatır” olarak adlandırılan mezarlar bu dervişlere ait olabilir.

            Türkler, 1204’te 111. Kılıç Arslan zamanında bu bölgeye gelip yerleşmişlerdir. Başta Kayılar olmak üzere Afşar, Çavdar, Bayındır, Bayat, Kınık, Salur, Eğmür boyları bu yerleşmişlerdir.(Selçuklular Zamanında Türkiye, Prof. Dr. Osman Turan, s.266)

            Moğolların doğudan sıkıştırmasıyla Türkler batıya kaçarcasına çekilmişler, buradaki sahipsiz topraklara yerleşmişlerdir. Çünkü burada yaşayan halk, Türklerin gelmesinden çekinerek İzmit’e çekilmiştir.(Selçuklular Tarihi ve Türk İslam medeniyeti, Prof. Dr. Osman Turan, s.304)

            Kaynaklarda da belirtildiği gibi Bucak ve çevresine Selçuklular Dönemi’nde yoğun bir yerleşme vardır. Bu yerleşmelerin sonucunda tarihi Kremna yakınlarında Girmiye kurulmuş, daha sonra büyümüş, kaza merkezi olmuştur. Bugünkü Melli çercesine de yerleşimlerin ilk temeli bu dönemde atılmıştır. Kalıntılar ve tarihi kayıtlardan anlaşıldığına göre ilçe merkezimiz çevresinde de yerleşimler olmuştur. Bugünkü İncirhanı çevresinde İncirli Köyü kurulmuştur. Evliya Çelebi, İncirli Köyü’nün, Teke toprağında Müslüman köyüdür, cümlesiyle tanıtmaktadır. Şemsettin Sami, Kamus-ul Alam’da İncirli Köyü’nü İncir Bazarı olarak tanıtmaktadır. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Doçenti Nuri Köstüklü, İncir Bazarı Köyü’nün 1820–1836 yıllarında ödediği vergileri şeri sicillere dayanarak vermektedir(Hamit Sancağı ve Türkiye, S.Ü Yayınları, 1990)

            Buradan hareketle İncir veya İncir Bazarı yerleşim biriminin varlığı kesinlik kazanıyor. İncir Bazarı’ndan başka ilçemiz yakınlarında Turba’da Eskiköy’de, bugün halen Hamit Köyü denilen mevkide ve İncirdere yakınlarında Güğüp Köyü’nün kalıntılarına rastlanmaktadır. Bu köyler İncirli Köyü’nü doğrudan görmektedir. Onaç Köyü de şimdiki S. Çarşısı yakınlarındaydı.

            İncirli’de haftanın bir gününde Pazar kurulurdu. Yukarıda belirttiğimiz köylerden bu pazara gelenler olurdu. Pazar, kervan yolunun üzerindeydi.

            Bugün belirttiğimiz bu köylerden yalnızca Girmiye yaşamaktadır. Diğerleri tarih sahnesinden silinmiştir. Bu köylerin nasıl ortadan kalktığı konusunda ancak ip uzu sayılabilecek bilgilerden başka bilgi yoktur. Tarihi kayıtlara göre Şahkulu (Baba Tekeli) baskınları ile 1830’da çıkan ve 7 yıl süren, günde pek çok insanın öldüğü veba salgını bu köylerin ortadan kalkmasında etkili olabilir.

            İlçe merkezimiz Bucak (Oğuzhan)ın kuruluşu:

            İlçe merkezimizin kuruluşuyla ilgili kesin bir belge yoktur, rivayetler vardır. Ancak, Alâeddin Camii avlusunda bulunan mezar taşında Hicrî 811 tarihi sabittir. Bu tarihe göre ilçe merkezimizin kuruluşu 600 yıl öncesine dayanır.(En az)(Hicrî 811 tarihi Miladî 1408’e denk gelir .)

            İncir Bazarı’nda kurulan pazara çevre köylerden gelenler, alış-veriş yapanlar olurdu. Onaç Köyü yakınlarında ve şimdiki Alaadin Mahallesi çevresinde pazarcılar soyulurdu. Devrin ileri gelenleri bu durumu o zaman bağlı olunan Konya’ya ilettiler. Bunun üzerine Alaadin Paşa (Sarı Paşa) komutasında bir grup asker gelerek güvenliği sağladı. Gelen askerler bir karakol görevi için şimdiki Alaaddin Mahallesi’ne yerleşti. Askerlerin yerleşim yerine Alaaddin’nin Askerlerinin Yeri, Alaaddin’in yeri dendi, sonradan Alaaddin mahallesi adını aldı. 

            Alaaddin Mahallesi; ilçemizin ilk çekirdek kuruluşu oldu. Karye olarak Girmiye’ye bağlandı.

            O dönemde ilçemizin oturduğu bu alan, ilme bitkisi ve bataklıklarla kaplıydı. İçinde vahşi hayvanlar bulunuyordu.

            Askerler yerleşince güvenli bir saha oluştu. Bu sahanın yakınlarına yeni yerleşimler oldu. İlmeli Bucak denilen işe yaramaz alanın çevresindeki yamaçlardan küçük oymaklar oluşturuldu. Karayvat adlı bir yörüğün yerleşimiyle Karayvatlar, Alanya ve Haymana Yörüklerinin yerleşimiyle Yörükler Mahallesi oluştu. Tepe çevresinde yapılan camiden dolayı Camii Mahallesi, askerler çavuşunun evinden dolayı adını alan Çavuşlar Mahallesi oluştu.

            Cazip bir yer haline gelen bu bölge yeni yerleşmelere sahne oldu. İlmeli Bucak’taki ilmeler temizlenmeye, bataklık kurutulmaya başlandı. Yüzyılımızın başında şimdiki Pazar Mahallesi Mevkiinde pazar kurulmaya başlandı. Böylece Pazar Mahallesi oluştu.

            Bucak’ın bu dönemde Konya Vilayeti, Antalya Sancak ve Kazası’na bağlı bir nahiye merkezi olduğu kayıtlarda sabittir. İlçemizin ilk bayan öğretmeni Seher İKİZOĞLU ile ilçe eşrafının ifadesine göre adı da Oğuzhan Nahiyesi’dir.

            Bucak, 25 Haziran 1919 günü İtalyanlar tarafından işgal edildi. 8–9 Temmuz 1921’de İtalyan işgali son buldu.

            Bütün bu bilgilerden anlaşılacağı gibi ilçe merkezimiz İlmeli Bucak adıyla anılan dar bölgeye kurulmuş, bu adla anılmış, daha sonra Oğuzhan adını almıştır. Cumhuriyet döneminde yapılan siyasi düzenlemeyle 30.05.1926 tarih ve 877 sayılı kanunla bugünkü adı olan Bucak’ı resmen almıştır. Çevresinde önceden kurulan ve Osmanlı döneminde Hamit Sancağı’nın (Isparta merkezli) 14 ilçesinden biri olan İncir Bazarı Kazası’nın bir devamıdır. İncir Bazarı sakinlerinin yakın zamana kadar Bucak’ta kışlayıp İncirhanı çevresindeki yazlıklarında yazladıkları sabittir. O halde ilçemizin temeli olarak İncir Bazarı Kazası kabul edilmelidir.

            1948’de hükümet konağının yapılmasıyla yeni bir mahallenin temeli açılmış, oluşan mahalleye Konak Mahallesi denmiştir.

            1962 yılında yapılan imar planıyla Pazar Mahallesi bölünerek Oğuzhan Mahallesi olmuştur. O tarihten itibaren yeni düzenlemelerle yeni mahalleler oluşmuş, devrin yöneticileri zamana uygun adlar vermişlerdir. Yeni Mahalle, M. Akif Mahallesi, Mimar Sinan Mahallesi, Barbaros Mahallesi, Sanayi Mahallesi, Yunus Emre Mahallesi yeni mahallelerimizdendir.

            Coğrafi Konumu:

            Bucak, Burdur iline bağlı bir ilçedir. Kuzeyinde Ağlasun ve Çeltikçi ilçeleri, kuzeybatı ve batısında Burdur Merkez İlçesi, batısına Kemer İlçesi, güneyinde Antalya İli, doğusunda Isparta İli ile çevrilidir. İlçemizin yüzölçümü 1436 kilometredir.

            İlçe merkezimiz, Burdur, Antalya, Isparta üçgeni içinde iyi bir konumdadır. Burdur’a 44 km, Isparta’ya 70 km, Antalya’ya 75 km uzaklıktadır. Aynı zamanda demiryoluna 40 dakika, hava ve deniz yoluna 1 saat uzaklıktadır.

            Bucak İlçesi 37–38 derece kuzey paralelleriyle 30–31 derece doğu meridyenleri arasındadır. İlçemizin rakımı 850m., ortalama yüksekliği 1200m. dir. En yüksek noktası 2336m. İle Katrancık (Kestel) Dağı’nın Kulübe (Şişli) Tepesi’dir

            Antalya-Burdur Karayolu ilçemiz içinden geçmektedir. Ayrıca 1995 yılında hizmete açılan Antalya-Isparta  (Dereboğazı) Karayolu da ilçemizden geçmektedir. (35 km yakınından)

            Isparta’dan doğup Bucak’tan geçen Aksu Nehri önemli bir akarsudur. Aksu üzerinde Karacaören ve Kargı barajları vardır. Kestel Gölü kurutulmuştur, baraj göllerinden başka gölümüz yoktur.

            İlçemizde bulunan Türk Dönemi tarihi eserleri:

1-     İncirhanı: Selçuklu Sultanı 11.Keyhüsrev zamanında yapılmıştır. Bucak İlçesi merkezine 7 km uzaklıktadır.

2-      Susuzhanı: Susuz Köyü’ndedir. 11.Keyhüsrev zamanında yapılmıştır.

3-     Kuyular ve Sarnıçlar: İlçemiz yakınlarında Selçuklulardan Kalma Çift Kuyusu, Uzun Kuyu vardır. Hacı Ömer Sarnıcı da tarihi bir eserdir.

4-     Çeşmeler: Üçpınar, Kocakavak Pınarı, İncepınar, İncirhanı Pınarı tarihi çeşmelerimizdendir.

Bucak’ta bulunan mesire yerleri, görülmeye değer mekânlar:

       1-Karacaören Barajı ve Kargı Barajı çevresi: İlçe merkezine 40 km. uzaklıktadır. Baraj göllerinin çevresi mesire için çok uygundur.

       2-Ergenligür: Bucak-Karacaören yolu üzerindedir.

       3- Kovalı Pınarı: Bucak –Çamlık yolu üzerindedir.

       4-Kremna: Çamlık Köyü’ndedir.

       5-Sazak: Bucak-Taşyayla Köyü yolu üzerindedir.

       6-Katran Dağı: İlçe merkezi yakınlarındadır. Piknik için uygundur.

       7-Kumar Yaylası: İlçe merkezi yakınlarındadır. Piknik için uygundur.

       8-İncirhanı: Tarihi İncirhanı çevresi piknik için uygundur.

       9-Üçgöze: İncirdere Köyü’ndedir. Piknik için uygundur.

       10-Başgöze: Kuşbaba Köyü’ndedir. Önemli bir mesire yeridir.

       11-Çamlaraltı: Antalya-Burdur karayolu üzerindedir. Önemli bir dinlenme yeridir.

       12-Seferyitiği Mağarası: İncirhanı’nın 100m kuzeyindedir. Küçük bir girişi vardır. Mağaranın içinin Burdur Müzesi yetkililerince resmi çekilmiştir. Islah edilip turizme kazandırılması gerekmektedir. Mağara sarkıt ve dikitleriyle İnsuyu Mağarasına benzemektedir.

       13-Öğretmen Hüseyin Özcan’ın özel müzesi: Bucaklı öğretmen Hüseyin Özcan, yöremizde kullanılan ama bugün teknik araçların gelmesiyle kullanılmayan eserleri, eski giysileri, işlemeleri vb. eşya ve araçları kültür varlıklarımız olarak derlemiştir. Derlemeleri evinin bir katında sergilemekte ve isteyen ziyaretçilere izletmektedir. Yöremizin kültür dokusunu çok güzel bir şekilde tanıtan, korunmasını sağlayan bu özel müzenin ilçemiz açısından değeri büyüktür. Öğretmen Hüseyin Özcan’ın özel müzesi görülmeye değer bir mekândır.

        14-Pınarbaşı: Kestel Köyü’ndedir. Pınarbaşı’nda su kaynakları, alabalık havuzları bulunmaktadır. Suyuyla, havasıyla, kır lokantasıyla ve piknik alanıyla çok güzel bir mesire yeridir. İlçe içinden ve dışından Pınarbaşı’na pek çok kişi dinlenmek amacıyla gelir.  

                                                                                                       Hazırlayan

                                                                                             Hasan KONU

                                                                            F.S.Mehmet İlköğ. Ok. Öğret.

Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!  Resimler Sadece üyeler içindir!

Resimler Sadece üyeler içindir!                                  BUCAK İLÇESİ’NİN TARİHÇESİ

            Yurdumuz uygarlıklar beşiğidir. Tarihin her döneminde değişik uygarlıklar Anadolu Yarımadası’nda yaşamıştır.

            Bucak’ta yapılan kazı ve incelemelere göre uygarlık, tarihöncesi çağlarına kadar uzanmaktadır. Neolitik, kalkolitik ve eski tunç çağı devirleri Bucak’ta da hüküm sürmüştür.

İlçe merkezimizdeki Höyücek’te Prof. Refik Duru tarafından yapılan kazılarda M.Ö. 6. ve 7. binli yıllara ait eserler bulunmuştur.

            Bucak’ta tarihöncesi çağlarına ait pek çok höyük bulunmaktadır. Bunları şöyle sıralayabiliriz:

1-Tepecik Höyüğü.(İlçe merkezinde)

2-Höyücek Höyüğü.(İlçe merkezinde)

3-Çingene Tepesi.(İlçe merkezinde)

4-Şerefönü ve Bozburun (İkizce Höyük) Höyükleri.(Ürkütlü Kasabası)

5-Yuva Höyüğü.(Yuva Köyü’nde)

6-Uğurlu Höyüğü.(Uğurlu Köyü’nde)

7-Karaaliler Höyüğü.(Karaaliler Köyü’nde)

            Bu höyüklerden de görüleceği gibi Bucak’ta ilk yerleşimler tarihöncesi çağlara kadar dayanmaktadır.

            Tarihin her döneminde Bucak çevresi birçok devletin egemenlik sahası içinde görülmektedir. Bucak çevresinde kurulan devletler sırasıyla Pisityalılar, Persler, Makedonyalılar, Selefkoslar, Romalılar, Bizanslılar ve Türklerin kurduğu devletler olan Selçuklular, Beylikler Dönemi, Osmanlılar ve son olarak Türkiye Cumhuriyeti’dir.

            Türklerin bu topraklara gelmesinden önce bu topraklarda egemenlik kuran devletlerden kalma pek çok tarihi kalıntı ilçemizde görülmektedir. Evliye Çelebi’nin de ünlü Seyahatname’sinde harap olarak belirttiği bu kalıntıların izleri günümüzde de görülmektedir. Bunları şöyle sıralayabiliriz: ( Bu uygarlıklar M.Ö 1900 yıllarına, Pisidyalılar’a dayanır.)

1-Kremna (Çamlık Köyü’nde Roma Şehri)

2-Kodrula (Kestel Köyünde, Roma Şehri)

3-Kretapolis (Kızılkaya’da, Roma Şehri)

4-Sia(Osia) (Karaot Köyü’nde, Roma Şehri)

5-Komama (Ürkütlü’de, Yunan yerleşmesi)

6-Milyas (Kocaaliler’de Yunan-Roma yerleşmesi)

7-Sur kalıntısı (Taşyayla Köyü’nde)

8-Yunan kaya mezarı (Kuşbaba Köyü’nde)

9-Bizans kalıntısı(Kızıllı Köyü’nde)

10-Bizans kalıntısı(Kızılseki Köyü’nde)

            Son zamanlarda yapılan kazılara göre kayıp şehirler Kreates ve Kreatyum’un ilçemiz Onaç Yakası’nda ve Boğazköy’de olduğu tespit edilmiştir.

            Türklerden önceki yerleşimler ve uygarlıkların bu kısa tanıtımından sonra ebedi Türk yurdu olan bu toprakların Türklerle tanışmasına geçebiliriz. Malazgirt Zaferi’yle Türklere Anadolu’nun kapıları açılmıştır. Yalnız, bu büyük zaferden önce Anadolu Türklerle tanışmıştı. Kolonizatör Türk Dervişleri (Alperenler)nin bu topraklara geldiği, arkadan gelecekler için altyapı oluşturduğu bilinen bir gerçektir. İlçemizin çeşitli yerlerindeki adı sanı bilinmeyen ve “yatır” olarak adlandırılan mezarlar bu dervişlere ait olabilir.

            Türkler, 1204’te 111. Kılıç Arslan zamanında bu bölgeye gelip yerleşmişlerdir. Başta Kayılar olmak üzere Afşar, Çavdar, Bayındır, Bayat, Kınık, Salur, Eğmür boyları bu yerleşmişlerdir.(Selçuklular Zamanında Türkiye, Prof. Dr. Osman Turan, s.266)

            Moğolların doğudan sıkıştırmasıyla Türkler batıya kaçarcasına çekilmişler, buradaki sahipsiz topraklara yerleşmişlerdir. Çünkü burada yaşayan halk, Türklerin gelmesinden çekinerek İzmit’e çekilmiştir.(Selçuklular Tarihi ve Türk İslam medeniyeti, Prof. Dr. Osman Turan, s.304)

            Kaynaklarda da belirtildiği gibi Bucak ve çevresine Selçuklular Dönemi’nde yoğun bir yerleşme vardır. Bu yerleşmelerin sonucunda tarihi Kremna yakınlarında Girmiye kurulmuş, daha sonra büyümüş, kaza merkezi olmuştur. Bugünkü Melli çercesine de yerleşimlerin ilk temeli bu dönemde atılmıştır. Kalıntılar ve tarihi kayıtlardan anlaşıldığına göre ilçe merkezimiz çevresinde de yerleşimler olmuştur. Bugünkü İncirhanı çevresinde İncirli Köyü kurulmuştur. Evliya Çelebi, İncirli Köyü’nün, Teke toprağında Müslüman köyüdür, cümlesiyle tanıtmaktadır. Şemsettin Sami, Kamus-ul Alam’da İncirli Köyü’nü İncir Bazarı olarak tanıtmaktadır. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Doçenti Nuri Köstüklü, İncir Bazarı Köyü’nün 1820–1836 yıllarında ödediği vergileri şeri sicillere dayanarak vermektedir(Hamit Sancağı ve Türkiye, S.Ü Yayınları, 1990)

            Buradan hareketle İncir veya İncir Bazarı yerleşim biriminin varlığı kesinlik kazanıyor. İncir Bazarı’ndan başka ilçemiz yakınlarında Turba’da Eskiköy’de, bugün halen Hamit Köyü denilen mevkide ve İncirdere yakınlarında Güğüp Köyü’nün kalıntılarına rastlanmaktadır. Bu köyler İncirli Köyü’nü doğrudan görmektedir. Onaç Köyü de şimdiki S. Çarşısı yakınlarındaydı.

            İncirli’de haftanın bir gününde Pazar kurulurdu. Yukarıda belirttiğimiz köylerden bu pazara gelenler olurdu. Pazar, kervan yolunun üzerindeydi.

            Bugün belirttiğimiz bu köylerden yalnızca Girmiye yaşamaktadır. Diğerleri tarih sahnesinden silinmiştir. Bu köylerin nasıl ortadan kalktığı konusunda ancak ip uzu sayılabilecek bilgilerden başka bilgi yoktur. Tarihi kayıtlara göre Şahkulu (Baba Tekeli) baskınları ile 1830’da çıkan ve 7 yıl süren, günde pek çok insanın öldüğü veba salgını bu köylerin ortadan kalkmasında etkili olabilir.

            İlçe merkezimiz Bucak (Oğuzhan)ın kuruluşu:

            İlçe merkezimizin kuruluşuyla ilgili kesin bir belge yoktur, rivayetler vardır. Ancak, Alâeddin Camii avlusunda bulunan mezar taşında Hicrî 811 tarihi sabittir. Bu tarihe göre ilçe merkezimizin kuruluşu 600 yıl öncesine dayanır.(En az)(Hicrî 811 tarihi Miladî 1408’e denk gelir .)

            İncir Bazarı’nda kurulan pazara çevre köylerden gelenler, alış-veriş yapanlar olurdu. Onaç Köyü yakınlarında ve şimdiki Alaadin Mahallesi çevresinde pazarcılar soyulurdu. Devrin ileri gelenleri bu durumu o zaman bağlı olunan Konya’ya ilettiler. Bunun üzerine Alaadin Paşa (Sarı Paşa) komutasında bir grup asker gelerek güvenliği sağladı. Gelen askerler bir karakol görevi için şimdiki Alaaddin Mahallesi’ne yerleşti. Askerlerin yerleşim yerine Alaaddin’nin Askerlerinin Yeri, Alaaddin’in yeri dendi, sonradan Alaaddin mahallesi adını aldı. 

            Alaaddin Mahallesi; ilçemizin ilk çekirdek kuruluşu oldu. Karye olarak Girmiye’ye bağlandı.

            O dönemde ilçemizin oturduğu bu alan, ilme bitkisi ve bataklıklarla kaplıydı. İçinde vahşi hayvanlar bulunuyordu.

            Askerler yerleşince güvenli bir saha oluştu. Bu sahanın yakınlarına yeni yerleşimler oldu. İlmeli Bucak denilen işe yaramaz alanın çevresindeki yamaçlardan küçük oymaklar oluşturuldu. Karayvat adlı bir yörüğün yerleşimiyle Karayvatlar, Alanya ve Haymana Yörüklerinin yerleşimiyle Yörükler Mahallesi oluştu. Tepe çevresinde yapılan camiden dolayı Camii Mahallesi, askerler çavuşunun evinden dolayı adını alan Çavuşlar Mahallesi oluştu.

            Cazip bir yer haline gelen bu bölge yeni yerleşmelere sahne oldu. İlmeli Bucak’taki ilmeler temizlenmeye, bataklık kurutulmaya başlandı. Yüzyılımızın başında şimdiki Pazar Mahallesi Mevkiinde pazar kurulmaya başlandı. Böylece Pazar Mahallesi oluştu.

            Bucak’ın bu dönemde Konya Vilayeti, Antalya Sancak ve Kazası’na bağlı bir nahiye merkezi olduğu kayıtlarda sabittir. İlçemizin ilk bayan öğretmeni Seher İKİZOĞLU ile ilçe eşrafının ifadesine göre adı da Oğuzhan Nahiyesi’dir.

            Bucak, 25 Haziran 1919 günü İtalyanlar tarafından işgal edildi. 8–9 Temmuz 1921’de İtalyan işgali son buldu.

            Bütün bu bilgilerden anlaşılacağı gibi ilçe merkezimiz İlmeli Bucak adıyla anılan dar bölgeye kurulmuş, bu adla anılmış, daha sonra Oğuzhan adını almıştır. Cumhuriyet döneminde yapılan siyasi düzenlemeyle 30.05.1926 tarih ve 877 sayılı kanunla bugünkü adı olan Bucak’ı resmen almıştır. Çevresinde önceden kurulan ve Osmanlı döneminde Hamit Sancağı’nın (Isparta merkezli) 14 ilçesinden biri olan İncir Bazarı Kazası’nın bir devamıdır. İncir Bazarı sakinlerinin yakın zamana kadar Bucak’ta kışlayıp İncirhanı çevresindeki yazlıklarında yazladıkları sabittir. O halde ilçemizin temeli olarak İncir Bazarı Kazası kabul edilmelidir.

            1948’de hükümet konağının yapılmasıyla yeni bir mahallenin temeli açılmış, oluşan mahalleye Konak Mahallesi denmiştir.

            1962 yılında yapılan imar planıyla Pazar Mahallesi bölünerek Oğuzhan Mahallesi olmuştur. O tarihten itibaren yeni düzenlemelerle yeni mahalleler oluşmuş, devrin yöneticileri zamana uygun adlar vermişlerdir. Yeni Mahalle, M. Akif Mahallesi, Mimar Sinan Mahallesi, Barbaros Mahallesi, Sanayi Mahallesi, Yunus Emre Mahallesi yeni mahallelerimizdendir.

Resimler Sadece üyeler içindir!            TÜRK DÖNEMİNDEN KALMA TARİHİ YAPILAR VE KALINTILAR:

            İncirhan Kervansarayı:

            Bucak İlçesinin 7 km. batısında Onaç Tepesi’nin batı yamacındadır. 13. yüzyılda Gıyasettin Keyhüsrev Bin Keykubat tarafından yaptırılmıştır. Selçuklu avlulu kervansaraylarındandır. Kapalı bölümü, dikdörtgen biçimdedir. Kalıntılardan , avlu duvarlarının, köşelerde çıkıntı payandalarla desteklendiği anlaşılmaktadır. Avlu kısmında Ege Üniversitesi tarafından kurtarma kazısı yapılmıştır. Burçlarda, kervansarayı aydınlatan ikişer mazgal pencere vardır. Bina kesme taştan yalın bir işçilikle yapılmıştır. Ortasındaki anıtsal taçyapı oldukça görkemlidir. Kapıda yazıtı bulunmaktadır. Sütun başlıklarının iki yanında, incelikle işlenmiş iki rozet vardır. Eyvan kemerlerinin başladığı yerlerde iki arslan kabartması ve iki güneş kursu, yapının süslemelerini oluşturmaktadır. Arslan figürünün, egemen olunan toprakları simgelediği tahmin edilmektedir. 15 taştan oluşan kemerin yüzeyi, birbirine geçmiş, iki dizi çizgiyle süslenmiştir.

            Taç kapının açıldığı orta koridorun iki yanındaki 12 payeyi birleştiren sivil kemerlerin üstü, beşik tonozlarla örtülüdür. Tonozların altında yer alan mazgal pencerelerin radyalvari kemerlerle süslenmiş oluşu da yapıya özgünlük katmaktadır. Antalya’daki Alara Hanı’yla  benzerlik gösteren hanın, üst bölümünde kale biçimli bir savunma bölümü olduğu, kalıntılardan anlaşılmaktadır. İncirhan’ın hemen yanındaki tarihi çeşme bugün hala kullanılmaktadır.

            Tipik bir Selçuklu kervansarayı olan bu muhteşem yapı zamana karşı büyük bir inatla ayakta durma mücadelesi vermektedir. Restorasyon yapılmadığı takdirde zamana ve doğaya bir gün yenik düşeceği anlaşılmaktadır. Karl Grafen Lançkoronski, G. Nremann ve E. Peterson 1884 yılında İncir Bazarı Kazası’na gelmişler, handa inceleme yapmışlardır. Hanı gravürle resmetmişler, yazdıkları Pamfilya’dan Pisidya’ya adlı esere koymuşlardır. (Pamfilya’dan Pisidya’ya K.G. Lançkoroski,1884)

            İncirhanın girişinde şu kitabe yeralmaktadır:

            Emara bi imareti hazel hanül mübarek

            Essultanül azam şahinşahil muazzam maliki rikabil ümen

            Seyyidül selanitül Arabi vel Acemi sultanül berri

            Vel bahrini  zülkarneyni ezzaman İskenderi sanitaç

Ali Selçuk Gıyassüddünya veddin ebülfethi Keshüsrev

Bin Keykubat Bin Keyhüsrev

Kasseme emirul müminin fi seneti sitte selasine sitemine.

7 sıralı bu kitabenin tercümesi şu şekilde yapılmıştır:

Bu mübarek hanı imar ettiren emir

Büyük sultan şahlarşahı muazzam toprakların sahibi

Arap ve Acem’in seyidi karaların sultanı

Ve denizlerin İskender’i zamanın İskender gibi son taçlı sultanı

Selçuklu’nun dünyadaki başkanı dinin fetihçisi  Keyhüsrev

Oğlu Keykubat  oğlu Keyhüsrev.

Müminlerin emiri 636

Bu kitabeden, hanın Hicri 636 tarihinde(Miladi 1238) 11. Keyhüsrev tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Kapının sağ kolunda da Katibül İmareti Mübarek cümlesiyle hanın mimarının adı yazılıdır.

Susuzhan:

İlçemize bağlı Susuz Köyü’ndedir. Antalya-Burdur karayolunun 2 km.  doğusunda olup yazıtı yoktur. Ancak, mimari özelliklerinden  ve süslerinden 13. yüzyıl Selçuklu sanatının ürünü olduğu sanılmaktadır. Kareye yatkın dikdörtgen planda tamamı kesme taştandır. İç mekanı oldukça geniştir. Işık, dıştan içe genişleyen, dikdörtgen pencerelerle sağlanmıştır. En gösterişli yeri taç kapısıdır. Kapının yan söve kanatları, boş yer kalmayacak biçimde geometrik oyma süslü iki kabartma rozeti bulunmaktadır. Asıl nişin sağında ve solunda, kemer biçiminde yılan kabartmalarla iki küçük niş daha vardır. Bunların kalınlığında da karşılıklı iki ejder başı, süslemeyi tamamlamaktadır. Yapının gövde duvarları toprakla örtülmüştür. Arka bölüm kesme taş kaplamalı olarak, kule biçiminde yükselmektedir. Taç kapının arkasında orta aks üstündeki sivri beşik tonozla, buna dik yanlarındaki beş nef durumundaki tonozlar, mekanı örtmektedir. Üst örtüyü 16 kare paye taşımakta olup tonozlar, payelere oturan profilli kemerlerle desteklenmiştir.

BURDUR ilimize bağlı bir ilçedir.

57950 kişi

1414 km²

- ALKAYA

- AVDANCIK

- BELÖREN

- BEŞKONAK

- BOĞAZKÖY

- ÇOBANPINARI

- DAĞARCIK

- DEMİRLİ

- DUTALANI

- ELSAZI

- HEYBELİ

- İNCİRDERE

- KARAALİLER

- KARACAÖREN

- KARAOT

- KARAPINAR

- KARASEKİ

- KARGI

- KAVACIK

- KEÇİLİ

- KESTEL

- KIZILCAAĞAÇ

- KIZILLI

- KIZILSEKİ

- KUŞBABA

- KUYUBAŞI

- SEYDİKÖY

- SUSUZ

- TAŞYAYLA

- UĞURLU

- ÜZÜMLÜBEL

- YUVA

- YÜREĞİL